Maartens moeder Marleen kreeg op 44-jarige leeftijd een hersenbloeding vlak voor haar zoon zijn ogen. Op dezelfde dag, in het ziekenhuis kreeg ze er wéér één. Dit kwam natuurlijk als een grote schok binnen bij de toen veertienjarige Maarten. Hij maakte alles mee vanop de eerste rij.
Ilian Van Hove 25 september 2025
“Ik werd wakker door geschreeuw, ik dacht eerst dat het een droom was, dus ging ik verder slapen. Iets later hoorde ik weer geschreeuw. Ik ging kijken op de gang en zag mijn moeder vallen. Mijn eerste reflex was meteen de ambulance bellen.”
Een traumatische ervaring voor Maarten. “Ik was helemaal in paniek”. Hij was zelfs zo gepanikeerd dat hij eerst het verkeerde adres had doorgegeven. “Ik vond het vreemd om te zien hoe er plots zes ambulanciers in mijn huis stonden. Ik zag dat ze de volledige straat moesten afzetten om mijn moeder weg te voeren. Iedereen zegt dat ik haar leven heb gered, maar ik deed gewoon wat ieder machteloos persoon zou doen in die situatie”, klinkt het.
Traumatiserende ervaring
“Die dag staat op mijn netvlies gebrand. Zoiets zien – als jonge gast – is traumatiserend.”
Het heeft hem veranderd. “Ik moest, na mijn moeder te zien met een hersenbloeding, normaal gezien naar de psycholoog. Ik heb dat uiteindelijk niet gedaan.” Tot op de dag van vandaag blijft hij ver weg van ambulances. “
Dat komt allemaal door die ene dag.
Na de dubbele hersenbloeding moest Maartens moeder op vervroegd pensioen. Hij probeert zijn mama op alle vlakken te helpen. Zo motiveert hij haar om buiten te komen en sociaal contact te maken. “Helaas heeft ze er geen energie en zin in”, vertelt Maarten. “Dat vind ik lastig, omdat ik zie dat ze het moeilijk heeft als ik of mijn broer buiten gaan met vrienden. Zij kan dat niet meer.”
Nadelen van het vervroegd pensioen
Vlak na haar vervroegd pensioen is ze in een zware depressie gevallen. Toen hebben Maarten en zijn familie besloten om haar te laten opnemen in een psychiatrische instelling in Beernem. “Gelukkig is ze daarna mentaal beter geworden. Dat vervroegd pensioen is echter iets wat ze nooit heeft kunnen accepteren. Ze werkte als verpleegkundige. Ze deed haar job heel graag.”
Beide vormen van afasie
Door de dubbele hersenbloeding heeft Maartens mama beide vormen van afasie opgelopen. Dit betekent dat ze een ‘dode’ vlek heeft in haar brein. De dode vlek in haar brein zorgt ervoor dat ze moeilijkheden heeft met het begrijpen en het spreken van taal.
“Het is lastig om je moeder zo te zien, maar ondertussen zijn we het al gewoon geraakt”, vertelt Maarten. Zo helpen ze Marleen altijd met woorden uit haar mond te nemen als ze niet uit haar woorden geraakt. “Dat was iets wat we toen gewoon moesten worden, maar ondertussen gebeurt dat automatisch.”