© Pexels

Topsporters zoeken voortdurend hun grenzen op om beter te presteren. Ze trainen jarenlang om enkele honderdsten seconden sneller te lopen of een paar kilo meer te tillen. Elke sport heeft regels die bepalen wat wel en niet mag. Wie doping gebruikt, riskeert een schorsing en kan titels of medailles verliezen. De Enhanced Games breken bewust met dat principe. Het is een internationaal sportevenement waarbij atleten prestatiebevorderende middelen mogen gebruiken. De organisatoren van dit evenement willen zo ontdekken waartoe het menselijke lichaam in staat is. Maar hoe ver mag een atleet gaan om beter te presteren?

De Enhanced Games bestaan sinds 2023 en werden opgericht door de Australische ondernemer Aron D’Souza als alternatief voor de traditionele topsport. Het grote verschil zit in de omgang met doping. Atleten mogen er prestatiebevorderende middelen gebruiken, terwijl de organisatie inzet op medische controles en begeleiding. In mei 2026 vond in Las Vegas de eerste editie plaats. De organisatoren willen wetenschap en topsport samenbrengen en zo onderzoeken hoe ver atleten hun prestaties kunnen opdrijven.

De eerste editie

Op 24 mei 2026 vond in Las Vegas de eerste editie van de Enhanced Games plaats. In totaal namen 42 atleten deel. Ze kwamen onder meer uit in het zwemmen, atletiek en gewichtheffen. Naast sportieve prestaties stond er ook veel geld op het spel. Voor de individuele onderdelen was er per discipline 500.000 dollar prijzengeld voorzien, waarvan 250.000 dollar naar de winnaar ging.

Volgens de organisatie verbeterden dertien atleten tijdens de eerste editie samen 21 persoonlijke records. De opvallendste prestatie kwam van de Griekse zwemmer Kristian Gkolomeev. Hij zwom de 50 meter vrije slag in 20,81 seconden en zette daarmee een recordtijd neer. Gkolomeev verdiende met zijn prestatie 1,5 miljoen dollar.

Ook buiten de wedstrijden gaan er grote bedragen om in het evenement. De organisatie meldde dat ze voor ongeveer 32 miljoen dollar aan sponsorcontracten had afgesloten voor de eerste editie. Dat bedrag toont hoe groot de commerciële belangen achter de Enhanced Games ondertussen zijn.

Marc Van Der Beken is directeur van NADO Vlaanderen, de Nationale AntiDoping Organisatie die het antidopingbeleid in Vlaanderen uitvoert. De organisatie voert onder meer dopingcontroles uit en zet in op preventie en voorlichting. Volgens Van Der Beken zit achter de Enhanced Games een bepaalde kijk op de mens.

“Er waren twee echte redenen. Dat was de filosofische gedachte van het transhumanisme, waarbij men denkt dat de mens tot veel meer in staat is dan zijn natuurlijke aanleg”, zegt Van Der Beken. “En dat, door er een beetje aan te sleutelen, de mens toch veel meer zou kunnen dan hij vandaag kan.”

Maar ook geld speelt volgens hem een rol. “De tweede reden was geldgewin. Het is niet voor niks dat het in Las Vegas heeft plaatsgevonden, wat dan toch de gokstad van de wereld is. Het is opgericht door een aantal multimiljonairs als een soort van spelletje, met de bedoeling om daar ook nog wat geld aan te kunnen verdienen.”

Tegen de dopingstrijd in

Daarmee gaan de Enhanced Games recht in tegen de manier waarop de klassieke sport naar doping kijkt. Van Der Beken verwijst naar de spirit of sport. Die draait niet alleen om winnen, maar ook om respect voor het lichaam en de tegenstander.

“De spirit of sport is op zoek gaan naar de meest gezonde mens zonder hulpmiddelen, op basis van zijn genetisch profiel”, legt Van Der Beken uit. Prestatiebevorderende middelen passen volgens hem niet binnen die visie.

Toch ging de strijd tegen doping in Vlaanderen oorspronkelijk niet in de eerste plaats over valsspelen. “De basis van die dopingbestrijding was de preventieve gezondheidszorg”, zegt Van Der Beken. “Dat had niks te maken met de fair play in de competitiesport, maar wel met het vrijwaren van de gezondheid van de sporters.”

De prijs voor het ultieme lichaam

Volgens sportarts Luk Buyse is het antwoord duidelijk. Vooral bij anabole middelen ziet hij grote risico’s. “Je gebruikt kunstmatig hormonen die je eigen hormoonproductie onderdrukken”, legt Buyse uit. “En op den duur, als je daarmee stopt, gaat je eigen hormoonproductie dikwijls niet meer overpakken.”

Dat kan zware gevolgen hebben. “Dan krijg je impotentie, onvruchtbaarheid, stemveranderingen, spieratrofie enzovoort. Daarnaast heb je ook vooral leverstoornissen die kunnen optreden, en ook gedragstoornissen.” Buyse wijst ook op agressiever gedrag en psychotische kenmerken.

Het gevaar zit vooral in herhaald gebruik. “Het is niet van één keer een spuit dat je problemen gaat hebben. Het is van herhaaldelijk gebruik van die medicatie over meerdere maanden dat je problemen ontwikkelt.”

Medische begeleiding maakt doping volgens Buyse niet plots veilig. “Het kan nooit veilig zijn of nooit gezond zijn. Er zijn voldoende andere methodes om prestaties te verbeteren op een legale en gezonde manier.” Hij noemt onder meer training, correcte voeding en hoogtestages.

Kanttekening

Sportfilosoof Marc Van den Bossche vindt niet dat elke vorm van lichamelijke verbetering verkeerd is. “Voorbij natuurlijke beperkingen gaan, dat is op zich natuurlijk niet verkeerd”, zegt hij.

Hij gebruikt zichzelf als voorbeeld. Nadat hij gezondheidsproblemen kreeg, hielp medische technologie hem om lichamelijk beter te functioneren. “Ik heb me dus ook laten verbeteren op technische manier. Dat is iets anders, zoals trainen. Dat is ook een manier om technieken te gebruiken om je natuurlijke toestand te verbeteren.”

Voor Van den Bossche zit het verschil vooral in het doel. “Je doet dat met het oog op een hogere levenskwaliteit. En voor mij gaat het ook om prestaties in de sport te verbeteren, maar op een manier die niet roofbouw pleegt. Daarover gaat het bij die doping. Dat je roofbouw pleegt op je lichaam.”

Die grens is niet altijd makkelijk te trekken. Sporters volgen voedingsschema’s, trainen op hoogte en gebruiken steeds beter materiaal. Technologie hoort al lang bij topsport.

Van den Bossche ziet vooral een probleem wanneer we het lichaam voortdurend willen meten, controleren en verbeteren. “Zeker in een westerse samenleving denken wij veel te technisch”, zegt hij. “Technisch bedoel ik dat wij menen alles te kunnen berekenen, beheersen en maken op een kwantitatieve manier.”

Doping kan daar volgens hem een extreme vorm van zijn. “Het is niet je lichaam laten spreken. Het is je lichaam dwingen om bepaalde zaken te doen op een ongezonde manier.”

Is het nog sport?

Maar als atleten middelen mogen gebruiken om sneller en sterker te worden, blijft het dan nog sport?

Voor Van den Bossche wel. De disciplines blijven hetzelfde en de atleten moeten nog altijd hard trainen. Ook Buyse wijst daarop. “Alleen maar pillen slikken of spuiten werkt niet. Je moet er uiteraard ook mee trainen.”

Van den Bossche vindt ook niet dat grenzen verleggen op zich verkeerd is. Het probleem ontstaat wanneer een mens “voorbij de eigen natuurlijke beperkingen gaat op een ongezonde manier”. Hij voegt daar meteen aan toe: “Maar voorbij natuurlijke beperkingen gaan, dat is op zich natuurlijk niet verkeerd.”

Daar zit de moeilijke grens. Niemand vindt het vreemd wanneer een wielrenner op hoogtestage gaat of een loper met betere schoenen sneller probeert te lopen. Bij doping trekken sportorganisaties wel een duidelijke lijn.

Altijd beter willen zijn

De Enhanced Games lijken goed te passen in een tijd waarin prestaties voortdurend zichtbaar zijn. Op sociale media staan trainingsschema’s, fitnessvideo’s en indrukwekkende lichamen maar een paar swipes van elkaar verwijderd. Toch vindt Van Der Beken het te makkelijk om de Enhanced Games alleen aan moderne prestatiedruk te koppelen.

“Prestatiedruk en dergelijke meer heeft altijd bestaan”, zegt Van Der Beken. “De mens in al zijn tekortkomingen, is doorheen de eeuwen niet veranderd. De middelen die hij ter beschikking heeft om zijn gedachten goed uit te dragen, zijn wel veranderd.”

Sociale media hebben onze drang om te winnen volgens hem niet gecreëerd. Ze verspreiden zulke ideeën wel sneller. “sociale media spelen een enorme rol in de communicatie en de manier van de verspreiding van dit initiatief.”

Zelfs dopinggebruik hoeft onze bewondering voor een sporter niet altijd weg te nemen. “Als je spreekt over de populariteit van sporters die uiteindelijk ooit betrapt zijn geweest en die bekend hebben, dan zijn dat dikwijls nog altijd mensen die meer populair zijn dan de mensen die nooit doping genomen hebben en die ook nooit het hoogste podium hebben bereikt”, zegt Van Der Beken.

Ook in de fitness

De drang om beter te worden stopt niet bij topsporters. Van den Bossche ziet ook bij jonge recreatieve sporters veel aandacht voor het verbeteren van hun lichaam.

“Ik zie meer en meer jonge mensen daar ook mee bezig”, vertelt hij over de fitness. “Maar wat mij daar ook weer treft, het gaat daar vaak in de kleedkamers over het gebruik van supplementen. Dat zijn niet noodzakelijk illegale toestanden, maar wel altijd die vraag: wat neem jij? Is dat niet beter?”

Van den Bossche zegt niet dat alle supplementen verkeerd zijn. Hij gebruikt zelf extra eiwitten wanneer hij krachttraining doet. Zijn bezorgdheid gaat vooral over de voortdurende zoektocht naar iets waarmee iemand zijn lichaam verder kan verbeteren.

Hij vraagt zich ook af wat de Enhanced Games bij jonge sporters kunnen losmaken. “Met die influencerstoestanden en zo meer op TikTok, je weet maar nooit hoeveel jonge gasten die daar om geen enkele reden zouden verleid kunnen worden om die dingen te gaan gebruiken.”

Waar ligt de grens?

Grenzen verleggen hoort bij sport. Zonder die drang zouden records blijven staan en zouden atleten niet jarenlang trainen om sneller of sterker te worden. Wetenschap en technologie helpen hen daar al jaren bij.

De Enhanced Games gaan een stap verder. Ze stellen de vraag wat er gebeurt wanneer sporters ook middelen mogen gebruiken die de klassieke sport verbiedt.

Buyse wijst op de schade die bepaalde middelen aan het lichaam kunnen toebrengen. Van Der Beken verdedigt de gezondheid van de sporter en eerlijke competitie. Van den Bossche vindt niet elke vorm van verbetering verkeerd, maar trekt een grens wanneer een atleet roofbouw pleegt op zijn lichaam.

De discussie gaat daardoor over meer dan doping. Sporters zullen altijd hun grenzen proberen te verleggen. De Enhanced Games stellen vooral een vraag op scherp: waar ligt de grens tussen jezelf verbeteren en je lichaam opofferen voor een betere prestatie?

Beluister de audioreportage
Waar ligt de grens tussen beter presteren en te ver gaan? Sportarts Luk Buyse, Marc Van der Beken van NADO Vlaanderen en sportfilosoof Marc Van den Bossche geven hun kijk op de Enhanced Games.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *