Sinds 1992 staat het al vast. De Europarlementariërs en de EU-medewerkers verhuizen één keer per maand naar het Europees Parlement in Straatsburg. Maar met de begrotingstekorten en terugbetalingen op interest komt steeds meer en meer kritiek op dat “verhuiscircus”.
Leendert Desmet, Roan Deckers
Kritiek en nog meer kritiek
In de “Guidelines for the 2027 budget” meeting van 10 maart 2026 neemt Ondrej Dostál het woord, en hij is niet blij. De onafhankelijke Tsjech noemt het gebouw in Straatsburg een bewijs voor de tekortkomingen van de Europese Unie. Dostál vindt de Europese Unie een zielige en irrelevante samenwerkingsverband. “Als wij niet eens kunnen beslissen waar we zetelen waarom zouden we dan op andere vlakken serieus genomen moeten worden”, aldus Dostál.
Fidias Panayiotou uit Cyprus verwoord het iets minder zacht. “Ik vind het fucking dom. We verkwisten het geld van de Europese burger,” zegt hij. De discussie over de zetel van het Europees Parlement loopt al jaren. Straatsburg wordt gezien als een symbool voor de Frans-Duitse verzoening en Europese samenwerking. De stad was tot de Tweede Wereldoorlog deel van Duitsland. Daarna werd het onderdeel van Frankrijk. Nu zetelt het parlement er eens per maand. Volgens de onafhankelijke Panayiotou is het simpeler uit te leggen, “de EU wil ook geld geven aan Frankrijk, en niet alleen aan België.”
De Europese Unie brengt ons samen zodat we dossiers kunnen afronden en doelen bereiken – Daniel Attar
Ook de Maltese Europarlementariër Daniel Attard (S&D) ziet er ook zijn nadelen in: “Het is duur en onpraktisch voor ons. Zelf zou ik ook liever in Brussel blijven. Daarnaast verhuizen niet alleen de Europarlementariërs, maar ook honderden documenten, assistenten, journalisten…” Hoewel de minpunten overheersen, ziet hij toch ook een praktisch voordeel in de verhuizing: “Alle Europarlementariërs zijn in die ene week allemaal aanwezig voor de plenaire zittingen. Het brengt ons allemaal samen zodat we dossiers kunnen afronden en doelen bereiken.”
Vast in verdrag
Het schoentje wringt vooral bij Frankrijk. Zij verzetten zich tegen de afschaffing van het Europees Parlement in Straatsburg. Voor Frankrijk is het Parlement een teken van Europese samenwerking. Ook economisch is het van groot belang voor Frankrijk, want de verplaatsing zorgt voor inkomsten voor hotels, cafés en de lokale economie.
Daarbij zit het Europees Parlement vergrendelt in EU-Verdrag van Maastricht. Daarin hebben de EU-lidstaten officieel vastgelegd waar de instellingen van de Europese Unie gevestigd zijn. Hierdoor kan het Europees Parlement niet zelf beslissen om het verdrag aan te passen, want daar zijn de lidstaten verantwoordelijk voor. Als alle lidstaten akkoord gaan kan het verdrag bijgesteld worden. Dat lijkt onwaarschijnlijk met Frankrijk aangezien ze van voordelen genieten.
Dus zolang de lidstaten niet overeenkomen, blijft het maandelijkse “verhuiscircus” tussen Brussel en Straatsburg bestaan. Ondanks de groeiende en blijvende kritiek lijkt een snelle verandering nog ver te zoeken.