Borgerhout is eerder deze week bekroond tot op één na coolste buurt ter wereld. Zij moesten de eretitel nalaten aan een Japanse buurt in Tokio. We spraken met Simon De Wever. Naast zoon van de Belgische premier is hij ook een inwoner van Borgerhout. Hij gaf ons een inkijk op de Borgerhoutse cultuur.
Hoelang woont u al in Borgerhout?
“Ik ben naar hier verhuisd toen ik pakweg tien jaar was. Ik ben nu twintig jaar dus woon ik hier ook al tien jaar. Ervoor woonde ik in de buurt van de Dageraadplaats in Berchem. Dat is een erg gezellige buurt, want daar ga ik nu regelmatig iets drinken met mijn maten.”
Bent u van plan te verhuizen naar ergens anders?
“Dat is wel een moeilijke vraag vind ik. Momenteel ben ik niet van plan om permanent te verhuizen. Voor mijn studies wil ik wel naar het buitenland gaan zoals een uitwisseling volgend jaar. Dat is gelukkig maar tijdelijk dus of ik hier zou blijven in de buurt, is wel een erg goede vraag. Daar weet ik zelfs het antwoord niet op. Dat hangt natuurlijk af van verschillende factoren, maar nu ben ik gelukkig dat ik nog hier mag blijven wonen bij mijn ouders.”
Wat is je allereerste herinnering aan dit district?
“Het eerste waar ik aan denk is de verhuis naar hier. Eerst en vooral het huis binnengaan. De meubels binnenzetten en verplaatsen. Ook naar de scouts gaan is een herinnering aan dat huis. Dat is in het Te Boelaerpark, wat ook nog in Borgerhout ligt. Daar heb ik vele en vroege herinneringen aan. Het Te Boelaerpark herinner ik me dus het beste en als eerste. In de dertigste scouts Prins Boudewijn in dat park heb ik lang gezeten. Ik heb daar elke groep doorlopen van de kapoenen tot de leidingsjaren. In de leiding ben ik niet gestapt omdat ik er geen tijd voor had.”
Hoe ziet een doordeweekse dag eruit?
“Ik ben nog student dus mijn tijd investeer ik in studeren. Ik studeer internationaal ondernemen aan de Karel de Grote hogeschool aan de campus Groenplaats. Tijdens de week neem ik de tram hier voor de deur richting ’t stad en stap ik af op de Groenplaats. Dus ik spendeer het meeste van mijn tijd niet in Borgerhout. Wanneer ik dan wel in Borgerhout ben, is dat vaak om te lopen. Ik loop dan ook in het Te Boelaerpark. Dat heb ik al een paar keer vernoemd, maar het is echt een leuke plek volgens mij. Soms ga ik dan wel naar het Rivierenhof om te lopen. Als ik me niet vergis is dat wel al Deurne.”
Stel dat je moet kiezen, Te Boelaerpark of het Rivierenhof?
“Euhm als ik heel eerlijk mag zijn dan is het Rivierenhof wel leuker, juist omdat het groter is. Dat maakt het makkelijker om grotere toeren te lopen. Als ik dan kleine toeren loop, doe ik dat meestal in het kleinere Te Boelaerpark.”
Welke cafés of horecazaken zou je aanraden aan een toerist?
“Er zijn er wel een paar goede in de buurt van het Te Boelaerpark. Ik vind het alleszins erg gezellig om daar te zitten, onder de bomen bij manier van spreken. Je kijkt dan voor u en ziet de schemerende bomen. Dat vind ik erg leuk, zeker op zomeravonden. Bar Brul en Foxy bij het Vosplein vind ik wel goed. Dat zijn ook degene waar ik het meeste en liefste naartoe ga.”
Hoe duur is het leven in Borgerhout?
“Persoonlijk doe ik iets duurdere boodschappen omdat ik naast een Delhaize woon. Dat is wel handig dat ik zo dicht bij winkels woon. Als ik iets verder wandel, dan heb ik nog meer keuze. Er is ook nog een Lidl en een Colruyt om de hoek, dus dat is op zich wel erg makkelijk. Maar van die prijzen merk ik niet zo veel omdat ik niet op kot zit en nog bij mijn ouders woon. Ik moet dus niets terugbetalen wat betreft voorzieningen of kotprijzen. Dat privilege heb ik nog wel en daar ben ik wel echt blij mee.”
Wat maakt Borgerhout anders?
“Het is één van de meer diverse wijken van Antwerpen. Dat is ook één van de grootste redenen waarom Borgerhout in het nieuws kwam als een van de coolste buurten ter wereld. Je kunt wel meerdere culturen tegenkomen als je naar buiten zou gaan in Antwerpen. En dat maakt ons anders dan de rest. Daar ben ik trots op.”
Vind je dat een positieve eigenschap?
“Goh ja, bij een multiculturele samenleving moet ik natuurlijk geen tekeningetje maken. Dat is een heel omstreden onderwerp hier in Antwerpen als je een paar jaar teruggaat in de tijd. Ik denk dan aan 2021. Dan zie je dat Borgerhout, en met uitbreiding heel Antwerpen wel veel in de media is gekomen met haar drugsproblematiek, moorden en aanslagen. Dat kan je al dan niet linken met een multiculturele samenleving. Je hebt natuurlijk ook mooie verhalen. Zeker en vast, zoals de iftartafel tijdens Pasen of de ramadan waarbij mensen in de avond samenkomen om te eten en verhalen te vertellen. Ikzelf ben niet gegaan omdat ik nog op school zat in Mechelen toen. Dat zijn dan ook wel mooie taferelen. Dus het heeft zeker twee kanten wat ik wel mooi vind.”
Heb je een vaste plek waar je altijd naartoe gaat
“Toen ik nog op het Xaveriuscollege zat hier in Borgerhout, heb ik vaak rondgehangen. Dat deden we dan vooral bij de Colruyt dicht bij school. Daar hingen we vaak rond op de parking of op het Sterckxhof. Dat was een leuk grasveld. Genieten van de zon en grappige dingen doen met je vrienden. Iconische momenten die ik ga missen later. Nu ga ik meestal naar Te Boelaerpark, of ja toch wel het merendeel. Dat is echt heel gezellig.”
Welke plek denk je dat de beste plek is in Borgerhout? Een plek die gebonden is aan herinneringen?
“Ja, ik denk dat je al wel kan raden wat ik zal antwoorden op deze vraag. De scouts, het lopen, het rondhangen met vrienden. Eigenlijk doe ik in het Te Boelaerpark alles. Behalve de boodschappen dan (lacht). In het algemeen vind ik het stuk voor de ring veel gezelliger dan het stuk Turnhoutsebaan, na de ring. Dat ligt meer richting de stad en is een pak drukker. Daardoor vind ik het wel leuk om ter hoogte van mijn park te blijven en daar rond te hangen en op café gaan.”
“Een andere plek waar ik altijd aan gebonden zal blijven is de Sinksefoor. Wel pas toen die naar park Spoor Oost is verhuisd. Toen ben ik er een paar keer naartoe gegaan samen met mijn papa en de rest van het gezin. Hij opende dit Antwerpse evenement jaarlijks samen met de schepen. Daar heb ik veel tijd gesleten.”
Borgerhout is al vaak in de media gekomen en gelinkt met de drugsproblematiek, Wat is uw mening hierover?
“Goh, dit is een heel erg moeilijke kwestie vind ik. Het stadsbestuur staat bekend om hier heel hard op te hameren, zodat al de negatieve aandacht rond deze buurt voor even of liever voor lang vergeten wordt. We mogen ook niet vergeten dat Antwerpen een hele grote en belangrijke haven heeft. Dat maakt die problemen sowieso al wat meer prominent. Het wordt afwachten wat het stadsbestuur gaat doen en wat het in de toekomst gaat geven. Het is ook wel degelijk aan het verbeteren als je het vergelijkt met een paar jaar geleden. Je weet het nooit honderd procent zeker maar dan nog vertrouw ik in de mensen.”
Wat brengt de toekomst voor Borgerhout?
“Om een voorbeeld te geven, toen ik op de lagere school zat op het Xaveriuscollege waren er beduidend minder leerlingen met een migratie achtergrond dan nu. Ik weet dat omdat mijn moeder leerkracht is in het vierde leerjaar. In die tien à vijftien jaar is het hele landschap dus veranderd. Nu zit er niet eens één iemand zonder andere roots. Als dat in deze korte tijd al zo snel gaat, wat gaat dat dan geven binnen pakweg twintig jaar. Het zal er dus zeker niet minder divers op worden.”
Wat vind je van die diversiteit?
“Het is niet dat er toen niemand een achtergrond van migratie had. Nu valt het gewoon op dat het een hele klas is. Ik heb daar geen enkel probleem mee. Het is gewoon dat ik me er zelf wel wat vragen bij stelde. Dat is niet abnormaal. Het is raar om te zien natuurlijk. Wanneer een spel op de speelplaats meer niet-Belgen bevat dan Belgen bijvoorbeeld. Dat is wat ik persoonlijk vind.”
Welke oorzaak zou jij daar dan aan geven?
“Borgerhout is natuurlijk ook een plaats met een grote diversiteit. Daar kunnen zij natuurlijk niets aan doen, want toen zij hier geboren werden, waren hun ouders hier al genesteld. Dat is de grootste reden volgens mij. Dat zij dan een grotere invloed hebben op de populatie is daaraan te danken.”
En wat brengt de toekomst voor jou?
“Ik ben nog een student dus weet ik niet wat het leven gaat brengen. Ik laat het gewoon op me afkomen. Ik weet nog niet of ik mijn leven hier ga spenderen. Misschien ga ik wel in het buitenland werken. Voor mij persoonlijk dus nog een aantal open vragen waarop ik het antwoord nog niet zeker weet. Verhuizen is daar eentje van. Ik ga misschien elders in Antwerpen wonen, maar waar is de grote vraag. Ik wil wel in het Antwerpse blijven voor familie en vrienden. Zoveel herinneringen aan deze buurt kan ik niet zomaar opgeven.”
