Jano Willems, de 21-jarige centrale verdediger van Club NXT, stond dit weekend na één jaar blessureleed opnieuw tussen de lijnen. In het gelijkspel op verplaatsing bij KV Kortrijk startte hij meteen in de basis en speelde hij 74 minuten mee.
Op Instagram kondigde Jano Willems aan dat hij blij is om weer op het veld te staan. De jonge verdediger van Club NXT liep vorig jaar tijdens een training voor de tweede keer in zijn carrière een zware enkelbreuk op. “In een onschuldig duel kreeg ik een voet op mijn enkel. Eerst besefte ik niet wat er gebeurd was, ik bleef nog even op het veld staan. Na een tijdje merkte ik toch dat het echt niet meer ging. Toen het duidelijk werd dat ik opnieuw een enkelbreuk had opgelopen, vulden de slechte gedachten mijn hoofd.”
Operatie
Drie jaar geleden liep de jonge centrale verdediger een gelijkaardige blessure op, maar toen kon hij verder zonder operatie. Dat bleek deze keer niet het geval te zijn. Na de operatie volgde een maandenlange revalidatie. “Het zwaarste aan de revalidatie was het gemis van alledaagse dingen doen. Voor alles had ik hulp nodig. Ik kon niet meer zelfstandig ergens geraken of boodschappen doen en ik kon zelf niet eens met mijn glas water naar de zetel gaan.”
Revalidatie
Het revalidatieproces begon met krachttraining van het bovenlichaam. Vanaf dat de jonge verdediger uit het gips was kon hij opnieuw leren wandelen. Langzaamaan leerde hij om weer zelfstandig te kunnen leven. Na exact 399 dagen stond Jano tegen zijn eigen verwachtingen in voor het eerst terug op het veld. Club NXT speelde 1-1 gelijk in het Guldensporenstadion. “Het gevoel toen ik voor het eerst het veld opnieuw betrad, was het beste gevoel dat ik in lange tijd heb gevoeld. Er waren veel supporters en de sfeer zat goed. Een paar maanden geleden had ik het gevoel dat ik geen voetballer meer was. De gedachte dat ik nooit meer ging kunnen voetballen spookte vaak door mijn hoofd. Maar toch stond ik daar”
Toekomst
Zaterdag staat de wedstrijd tegen de RSCA Futures op de planning. “Ik ga alles geven tijdens de wedstrijd, om aan iedereen, maar vooral mezelf te kunnen bewijzen dat ik nog steeds een echte voetballer ben. Als ik mag dromen, dan droom ik van het hoogste toneel. Het zou een droom zijn om ooit voor FC Barcelona te spelen. Van kinds af aan kijk ik al op naar hun manier van voetballen.”