De documentaire ‘De vier seizoenen van Brihang’ geeft ons een inkijk in het leven op en naast het podium van Boudy Verleye, alias ‘Brihang’. De hiphopsensatie uit West-Vlaanderen is razend populair bij de Vlaamse en Brusselse bevolking. Hij stond zelfs al op grote festivals als Rock Werchter. Op het podium kent hij voor zijn publiek niet veel geheimen, maar door de documentaire die VRT Canvas woensdagavond uitzond, komt ook zijn persoonlijk leven naast het podium in het licht te staan.
De naam Brihang beschrijft Boudy als een benaming voor ‘kwajongen’ of ‘net geen crimineel’. Hij werd immers in zijn jeugd vaak door zijn vader zo genoemd. In de documentaire vertelt hij hoe hij met zijn vrienden op het skatepark rondhing, terwijl hij zich op school in Knokke niet thuis voelde. “Ik moest mijn identiteit daar volledig afgeven”, zegt hij. Net zoals in zijn muziek laat Brihang ook hier zijn emoties zien, het alledaagse leven en de momenten waarop hij worstelt met de realiteit.
Pakkend is hoe Brihang, zowel in zijn teksten als in de documentaire, maatschappelijke problemen aankaart. Dat doet hij bijvoorbeeld door te spreken over de daklozen in Brussel, dichtbij zijn woning. Zijn lied ‘Cut op de set’ hint ook naar die problematiek. In de documentaire vertelt Brihang over zijn twijfel of Brussel wel de geschikte stad is om zijn kinderen op te voeden: “De ruwheid waar ik altijd schrik voor had in Brussel is heel zichtbaar. Misschien zie ik dat nu pas, omdat ik kinderen heb. De vuilte en de cowboystijl dat iedereen maar doet wat ze willen. Het is een losgeslagen Wilde Westen. Ik twijfel soms of het wel een goeie plek is om op te groeien als kind.” Doorheen de documentaire hecht Brihang op een emotionerende manier belang aan zijn gezin en kinderen.
Openhartig
Ook over zijn eigen jeugd spreekt Boudy openhartig. Hij beschrijft hoe hij zijn rust terugvindt in zijn jeugdregio: de kuststreek. Brihang noemt zichzelf een huismus, hij verlaat niet graag zijn thuishaven. Het siert hem dan ook om terug een grond te kopen in West-Vlaanderen. “Een project van de lange adem” noemt hij het zelf. Daarnaast blikt Brihang meermaals op een bewonderingswaardige manier terug op zijn jeugd en naar hoe goed hij het had in zijn kindertijd.
Het valt op dat Brihang niet enkel in zijn songteksten een mooi persoon is, maar dat hij dat ook is in het ‘echte’ leven. Als hij prijzen wint, bedankt hij altijd eerst zijn crew en entourage. Ookal staat hij op het podium alleen in de spotlight, hij probeert het licht ook op zijn team te laten schijnen. Het team van Brihang is van grote waarde in zijn carrière en dat geeft de documentaire duidelijk weer. Het is bewonderenswaardig om te zien hoe zijn team hem helpt bij de keuze van de setlist voor een optreden. Ook zijn ouders en vriendin zijn een grote steun, bijvoorbeeld om op de kinderen te passen of om hem te helpen zichzelf te blijven.“Mijn gezin is het belangrijkste”, vertlet Brihang. “Mijn shows zijn ook belangrijk natuurlijk, want ik laat mijn gezin daarvoor op een bepaalde manier in de steek. Ik ben bang dat ik zou veranderen door het succes, maar mijn vrouw Inca houdt me stevig op de grond.”
Brihang stond al bekend als een pracht van een artiest, en nu zullen mensen hem ongetwijfeld ook zien als een pracht van een mens.