Studenten Sportjournalistiek in het buitenland: “Ik kan nu al met overtuiging zeggen dat ze hier minder stipt zijn”

‘Hoe is het met onze medestudenten op uitwisseling?’ In deze tweedelige reeks belichten we de uitwisselingsstudenten uit opleiding Sportjournalistiek aan Hogeschool West-Vlaanderen. Derdejaarsstudent Robbe Wets vertrok eind augustus naar het bruisende Madrid. Hoe zou het zijn met de Bruggeling na een maandje studeren in de Spaanse hoofdstad?

Robbe, heb je je al wat kunnen settelen in Madrid?

“Madrid is een Europese grootstad, maar het Engels is voor niet veel mensen hier een eenvoudige taal. Het is dus wel handig dat je al een woordje Spaans kan. Gelukkig werkte ik voor mijn vertrek elke dag aan oefening Spaans via Duo-lingo, waardoor ik toch al een beetje de taal kan spreken en zelf al kan deelnemen aan Spaanse lessen. Dat wordt hier dan ook geapprecieerd.”

“Uiteraard is hier ook een grote Erasmus-gemeenschap. Je trekt dan automatisch meer naar hen toe, waar de voertaal Engels is. Dat Madrid en Spanje pas echt tot leven komt in de late uurtjes, bevalt me wel. Ik ben ook een nachtmens. Dus ja, ik ben wel al wat ingeburgerd. Het eten is hier ook wel oké. Heel veel eten is gefrituurd, die aanpassing is dus niet zo groot.”

Wat mis je het meest uit België?

“Ik ben hier nu net iets langer dan twee weken. Uiteraard begin je na een tijdje je thuis te missen, toch een plaats waar je jezelf volledig op je gemak voelt. Ik zie ook wat mijn vrienden in België doen, die vrienden zijn nog steeds mijn beste vrienden. Hier heb ik ook al vrienden, maar op twee weken kan je nog niet zo’n band opbouwen zoals met die uit België. Mijn vrienden en thuisomgeving mis ik dus wel, al valt het wel mee met mijn heimwee. Het weer mis ik zeker niet.”

Robbe werd, samen met medestudenten Hermes Maes en Jens Vanderhaeghe, kort voor vertrek nog origineel uitgewuifd door hun vrienden.

Verschilt er iets aan de manier van lesgeven als je die vergelijkt met België?

“Ja, ik kan nu al met overtuiging zeggen dat ze hier minder stipt zijn (lacht). De lessen beginnen quasi nooit op het vooropgestelde uur. Iedereen is hier dan ook redelijk relaxed. Ook de lessen eindigen soms vroeger en sommige lessen gaan af en toe zelf gewoon niet door. Je moet dus wel flexibel zijn, want als internationale student ben je over aangepaste lesuren niet altijd ingelicht. Maar uiteraard is hun manier van lesgeven ook positief. Spaans is een zeer passionele taal en de docenten hier zijn heel aangenaam. Ze staan dicht bij hun studenten en de lessen vervelen me nauwelijks.”

Als laatste vraag, kan de Spaanse muziek je wat bekoren?

“Ik houd wel van Manu Chao. Zijn bekendste song is volgens mij ‘Me Gusta Tu’. Dat is een heel opgewekt liedje en nu ik de tekst wat meer begrijp, vind ik het nog mooier.”