©thomassoen
©thomassoen

Een derde van jongeren in een crisissituatie krijgt geen gespecialiseerde hulp

De crisismeldpunten in Vlaanderen en Brussel slaan alarm. De aanvragen voor gespecialiseerde crisishulp zijn de afgelopen twee jaar met twintig procent gestegen. Per dag zijn er zo’n 40 oproepen van kinderen, jongeren of gezinnen die het niet meer zien zitten. De hulpverleningsdiensten kunnen de aanvragen niet meer volgen, ook in West-Vlaanderen.

De rustige zomer is voorbij, dat merken de crisismeldpunten in Vlaanderen en Brussel. Het najaar is traditioneel een piekmoment wat hulpaanvragen bij jongeren betreft. Het Vlaams agentschap Opgroeien, een organisatie die de krachten bundelt met Kind en Gezin, Jongerenwelzijn en een deel van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH), maakt zich zorgen over het welzijn van kinderen. Niet alle jongeren krijgen de hulp die ze nodig hebben.

Niels Heselmans, woordvoerder van het agentschap Opgroeien, hoopt dat er dringend middelen vrijkomen om de hulpverlening op te schalen. “Als de hulpverlening dichtslibt, dan gaan er meer crisissen uitbreken, waardoor de crisismeldpunten overspoeld zullen geraken.”

Verschillende oorzaken

Eén derde van de jongeren kunnen niet de crisishulp krijgen die ze nodig hebben. Sinds de coronacrisis liggen de aanvragen heel hoog, maar het blijft wachten op een daling. Daarnaast zijn er ook personeelsproblemen. De vacatures staan open en geraken niet ingevuld, waardoor er te weinig personeel is om alle crisismeldingen te behandelen. Crisismedewerkers staan al een hele tijd onder enorme tijdsdruk, ook dat is niet ideaal volgens Heselmans.

Preventieve aanpak als oplossing

De leeftijdsgroep die er echt bovenuit springt, zijn meisjes tussen de 15 en 17 jaar. Ze kampen voornamelijk met psychische problemen, donkere gedachten en eetstoornissen. Niet enkel de meisjes, maar alle jongeren die hulp nodig hebben, zouden een lang traject moeten volgen. Niels Heselmans hekelt de grote achterstand, want het probleem moet volgens hem preventief aangepakt worden. “We mogen niet wachten tot de situatie escaleert. Eigenlijk moeten we inzetten op preventie om zo te vermijden dat jongeren in een crisissituatie terechtkomen. Elke dag krijgen gemiddeld zeven mensen te horen dat de gespecialiseerde crisishulp niet beschikbaar is, waardoor het probleem blijft escaleren.”

Nachtopvang als noodoplossing

Het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk (CAW) monitort de situatie in Zuid-West-Vlaanderen. Nele Vandecasteele, teamcoördinator van het CAW jongerenteam in Kortrijk bevestigt de problematiek. “De laatste tijd krijgen we heel wat meldingen van jongeren die geen dak meer hebben boven hun hoofd. Het aantal bedden om iemand onmiddellijk op te vangen zijn beperkt, waardoor niet iedereen de hulp krijgt die nodig is.” Geen plaats, betekent ook geen begeleiding. Voldoende personeel om alle aanvragen te verwerken en persoonlijke trajecten op te starten is er niet. “Jammer genoeg is de nachtopvang in Kortrijk soms de enige oplossing. Dat is verre van ideaal, want minderjarigen wil je niet zomaar tussen meerderjarige daklozen plaatsen. We hebben nood aan structurele oplossingen en middelen”, besluit Vandecasteele.