Na de degradatie mag Tasmania Berlin op het vijfde niveau weer in het eigen Werner-Seelenbinder-Sportpark spelen. Foto: Margit Ghillemyn

Tasmania Berlin: de geschiedenis herhaalt zich (deels)

Union Hertha de grote teams van Berlijn? In de jaren zestig was dat anders met Tasmania Berlin, tot ze in de Bundesliga terechtkwamen, want toen ging het snel bergaf.

Stel je voor: je bent op vakantie wanneer iemand je komt zeggen dat hij op de radio hoorde dat je dringend terug moet naar Berlijn. De reden? Je ploeg speelt twee weken voor de seizoenstart plots in de Bundesliga en moet zich vliegensvlug klaarstomen.

Het overkwam Tasmania Berlin in 1965 toen Hertha gefraudeerd bleek te hebben. Die club werd twee jaar eerder boven het team uit Neukölln gekozen, omdat het toen het hoogstgeplaatste Berlijnse elftal was. Tasmania was de jaren daarvoor vaker de beste geweest, dus na twijfel besloten ze dat onrecht ongedaan te maken door ja te zeggen op de vraag om Hertha’s plaats in te nemen.

Van links naar rechts: Almir Numic, Ulrich Timm en Hagen Nickelé in de kantine van de club. Foto: Margit Ghillemyn

Faillissement

Het seizoen in de Bundesliga begon ondanks de gebrekkige voorbereiding hoopvol, vertelt supporter Ulrich Timm: ‘Voor de eerste wedstrijd tegen Karlsruher waren er 80 000 mensen aanwezig in het Olympiastadion. Het werd 2-0 en we dachten dat we ons mogelijk zouden kunnen handhaven. De tweede match toonde meteen hoe moeilijk dat zou worden, want we verloren met 5-0 van Mönchengladbach, maar zagen vooral twee soorten voetbal. Onze jongens leken stil te staan, terwijl de tegenstander liep. Tot het onmogelijk was bleven we, tegen beter weten in, hopen om in de Bundesliga te blijven.’

Tasmania was ook geen kleine club toen. Ze hadden voordien al meermaals voor promotie naar het hoogste niveau gespeeld en hadden een jaar eerder het Bayern München van Franz Beckenbauer and Sepp Maier met 3-0 naar huis gestuurd. Het grote probleem was de timing. Ze speelden met het team dat in 1959 in de halve finales van de play-offs om promotie raakte en dat nu eigenlijk iets te oud was voor het hoogste niveau. Spelers moesten op twee weken fit zijn en tijd om veel (jonge) versterkingen aan te kopen was er niet. In de winter bestond er ook nog geen transferperiode, al is dat volgens Timm misschien beter. ‘Ze zouden toen waarschijnlijk al geld uitgegeven hebben dat er niet was.’

Want als het team na de degradatie terug probeert te komen gaat het fout. Er wordt zoveel geld uitgegeven dat Tasmania 1900 Berlin failliet gaat in 1973. Enkele mensen van de jeugdwerking wilden niet alles laten verdwijnen en zij begonnen opnieuw. Omdat je in Duitsland niet mag starten onder dezelfde naam als een failliete ploeg werd het Verein SV Tasmania 73 Neukölln.

Voor de club is het soms zoeken naar compromissen tussen de geschiedenis en het moderne Tasmania Berlin. Foto: Margit Ghillemyn 

Recordhouder

Vandaag heeft de club een andere naam, omdat ze een compromis zochten tussen het oude en het nieuwe, vertelt persverantwoordelijke Hagen Nickelé. ‘We wilden niet helemaal terug naar de oude naam, omdat het vorige team zijn verhaal heeft en je niet terug kan naar die oude tijden. Daarnaast wilden we ook de mensen die hun hart in deze nieuwe ploeg staken respecteren’ Voorzitter Almir Numic vult aan: ‘Voor de naam hebben we naar iedereen geluisterd. De ouderen wilden de vroegere naam terug, maar na een rondvraag bij de leden kozen we voor een compromis. Onze clubkleuren bleven het blauw-wit-rood van Tasmania 73, maar die datum schrapten we uit onze naam. In ons logo verwerkten we ook de oude T.

Dat sommigen het nog moeilijk hebben met de twee teams die Neukölln kende, merkt ook Timm: ‘Voor een deel van de fans is dit niet de recordclub uit de Bundesliga. Ik vind gewoon dat deze ploeg de opvolger is van 1900, zodat het team zo zonder de schulden kon blijven bestaan.’

Want vandaag staat Tasmania vooral bekend om zijn records uit dat seizoen in de Bundesliga. Ze behaalden toen slechts acht punten uit 34 wedstrijden, niemand deed ooit slechter. Daaraan gelinkt won niemand ooit zo weinig matchen (2) en verloor er het meeste (28). Daarbij kwam ook nog eens het slechtste doelpuntensaldo: 15-108. Als een ploeg vandaag lang zonder zege blijft, komt Tasmania vanzelf in de media met zijn reeks van 31 wedstrijden zonder overwinning. Toen enkele jaren geleden dat record in gevaar kwam, zorgde dat voor onenigheid, vertelt Nickelé: ‘De ouderen wilden het record graag afgeven, maar de jonge mensen vonden het een belangrijk deel van de clubgeschiedenis. Zij waren dan ook blij toen Schalke 04 net op tijd weer won.’

‘Voor vorig seizoen was er een soortgelijk scenario als in 1965: willen we promoveren of niet?’

Een beslissing vorig seizoen deed het bestuur terugdenken aan de keuze uit 1965. Door corona werd de competitie na tien van de 30 wedstrijden stopgezet. Tasmania stond eerste en mocht dus promoveren. ‘Toen was er net als bij de Bundesliga de vraag of we het moesten doen of niet. Voor de ervaring waagden we het, maar nu we degradeerden zullen we niet meteen proberen terug te keren met gekke uitgaven. We kunnen nu ook terug in ons stadion spelen, want voor een reeks hoger voldoet het niet,’ vertelt Nickelé. Numic vult aan dat ze opnieuw willen promoveren als het stadion binnen een jaar of drie in orde is en ze klaar zijn voor de stap.