“Er is weinig toekomst voor Amerikaanse veldrijders”

Eind januari staat het WK veldrijden gepland in het Amerikaanse Fayetteville, een stad in het noordwesten van de staat Arkansas. Na het wereldkampioenschap in Louisville (2013), is het de tweede keer dat dé hoogmis van het veldritseizoen plaatsvindt in de VS. We spraken met de Amerikaan Jesse Anthony (36), ex-renner en de huidige directeur cyclocross van USA Cycling, op een kantelpunt in de Amerikaanse veldritgeschiedenis. Een gesprek over de evolutie, pijnpunten en kwaliteiten van cyclocross over de oceaan.


Jesse Anthony is sinds december 2018 directeur cyclocross van USA Cycling. Foto: Jesse Anthony

Als veldrijder kroonde Jesse Anthony zich driemaal tot Amerikaans kampioen cyclocross bij de beloften. Zijn grootste succes als wegwielrenner boekte hij in zijn thuisland. In 2011 won Anthony de eerste etappe in de Ronde van Utah. Sinds december 2018 waakt hij over het veldrijden in de VS.

Hoe blij zijn jullie met de organisatie van het WK veldrijden in januari 2022?

“Met de hele veldritgemeenschap kijken we er ontzettend hard naar uit. Zowel voor onze veldrijders als voor de supporters is het een mooie opportuniteit. De populariteit van gravelbike, een andere wielersport, is de laatste jaren enorm toegenomen in ons land, waardoor de interesse voor het veldrijden een beetje gekelderd is. Het WK en de komst van wereldtoppers zoals Mathieu van der Poel en Wout van Aert moeten het Amerikaanse veldrijden opnieuw een boost geven. Bovendien is het voor onze renners een uitstekende gelegenheid om zich voor eigen publiek te meten met de allerbesten.” 

Kennen de Amerikanen Mathieu van der Poel en Wout van Aert?

“Van der Poel en van Aert zijn populair over de hele wereld. Een gemiddelde wielersupporter kent die twee renners. De bekendheid van de rensters was lang een probleem, maar stijgt nu toch wat. De Amerikaanse Clara Honsinger doet het de laatste weken goed (ze won onder andere de Koppenbergcross op 1 november, red.). Daardoor raken ook haar grootste concurrenten zoals Lucinda Brand, Denise Betsema en Ceylin Alvarado steeds beter bekend bij het Amerikaanse publiek.”

“Het WK en de komst van wereldtoppers zoals Mathieu van der Poel en Wout van Aert moeten het Amerikaanse veldrijden opnieuw een boost geven.”

Jesse Anthony, directeur cyclocross USA Cycling

Bij het vorige WK in 2013 waren er enkele organisatorische en financiële problemen. Hoe loopt de organisatie van het komende WK in Fayetteville?

“Experience Fayetteville is de organisator van het evenement. Momenteel doen ze goed hun werk. Ze laten zich omringen door de juiste mensen. Met ‘Medalist Sports’ hebben ze een evenementenbureau ingehuurd met tonnen ervaring in de Amerikaanse wielerwereld. Jaarlijks is het bedrijf betrokken bij de organisatie van de Ronde van Utah en de Ronde van Californië.”

De financiële problemen in 2013 hadden te maken met het gebrek aan sponsors. Zijn er nu wel  investeerders gevonden?

“In 2013 begrepen de Amerikaanse bedrijven het bereik niet van een WK veldrijden. Nu beseffen ze dat wel. De staat Arkansas pompt ook heel wat geld in het evenement. Ik ben ervan overtuigd dat de problemen van Louisville zich niet gaan herhalen.”

Is het veldrijden geëvolueerd in de VS sinds het WK in 2013?

“Neen, niet echt. Louisville 2013 was hét hoogtepunt voor cyclocross in de VS. Sindsdien is groei van de sport beperkt gebleven. Het Amerikaanse veldrijden stagneert. We zien amper een toename in het aantal professionele renners en ploegen. We merken wel op dat steeds meer Amerikanen het veldrijden beoefenen op een recreatieve manier.”

Het veldrijden evolueert niet in Amerika. Waarom kiest de UCI, de Internationale Wielerunie, er dan voor om er toch een WK te laten plaatsvinden?

“Dat zou je aan hen moeten vragen. Maar als je de sport wil mondialiseren, moet je Europa verlaten. Simpel. In de traditionele veldritlanden (België en Nederland, red.) zijn er al zoveel wedstrijden. Wanneer je telkens dezelfde dingen doet, krijg je steeds dezelfde resultaten. Een WK op Amerikaanse bodem is anders dan een WK in Koksijde of Zolder, waar duizenden toeschouwers aanwezig zijn. Hoewel er in de VS minder publiek is, is de beleving groter. De supporters doen kostuums aan en worden bij het spektakel betrokken. Daarnaast kan het WK in Fayetteville een drijfveer zijn voor landen zoals China, Japan en Australië die beetje bij beetje meer deelnemen aan het veldrijden. We willen aan hen tonen dat niet alleen Nederland en België een WK kunnen organiseren.”

Veldrijden is vooralsnog geen olympische discipline. Kan een WK in de VS een stap zijn in de goede richting?

“Dat is iets wat mensen vaak zeggen, maar ik heb daar nog met niemand van de UCI over gesproken. Het zou natuurlijk een grote overwinning zijn voor het veldrijden. Om uit te groeien tot een olympische sport is het belangrijk dat er over de hele wereld professionele wedstrijden kunnen worden georganiseerd.”

Jonathan Page was in 2007 de eerste en tevens laatste Amerikaanse veldrijder die op het podium stond van een WK. Hoe verklaart u dat nadien geen enkele Amerikaan een rol van betekenis heeft gespeeld op een WK?

“De grootste oorzaak is het gebrek aan toekomst voor Amerikaanse veldrijders. Als USA Cycling moedigen we jonge renners aan om verschillende wielerdisciplines te beoefenen. Wegwielrennen, veldrijden, mountainbike,… . Tejay van Garderen was een beloftevolle veldrijder, maar koos voor de weg. Christopher Blevins blonk uit in de jeugd, maar besliste om te gaan mountainbiken. Simpelweg omdat er in die disciplines meer toekomst is als professionele sporter. Je moet al een echte topper zijn om als buitenlandse veldrijder een contract te versieren bij een Belgische of Nederlandse ploeg. Er zit zoveel talent in die landen dat ze geen renners uit het buitenland hoeven.”

Hoe zijn de trainingsfaciliteiten in de VS?

“Amerika is een groot land waardoor de renners heel verspreid leven. Daardoor kunnen ze nauwelijks met elkaar trainen en elkaar beter maken. Het financiële plaatje loopt al snel op wanneer je iemand van de oostkust een week wil samenbrengen met iemand van de westkust. De renners beseffen ook dat het moeilijk wordt om een professionele carrière uit te bouwen als veldrijder, dus waarom zouden ze al die opofferingen doen?”


Anthony probeert zijn liefde voor de fiets door te geven aan jonge talenten. Foto: Jesse Anthony

Wat is jouw rol als directeur cyclocross in de ontwikkeling van het veldrijden in de VS?

“Ten eerste denk ik mee na over de structuur van het Amerikaanse veldrijden. We hebben nood aan een economie binnen het veldrijden. Daardoor wordt het interessanter voor sponsors om te investeren en op die manier komen er meer professionele ploegen. Daarnaast houd ik me bezig met de ontwikkeling van de renners zelf. Ik zoek naar jonge talenten en probeer hen te begeleiden in hun opleiding. Ik wil een soort van mentor voor hen zijn door mijn ervaring door te geven. Eigenlijk zijn het twee jobs voor een persoon.”

Tot slot. Wie kroont zich binnen twee maanden tot wereldkampioen bij de mannen en wie bij de dames?

“Hoe serieus moet dit antwoord zijn? (Lacht) Ik ga wat chauvinistisch zijn. Bij de mannen ga ik voor Gage Hecht en bij de dames voor Clara Honsinger.”