Jong zijn in Servië – toekomstdromen van studenten

Doroteja Antic (19) en Teodora Marković (19) zijn twee Servische studenten communicatiewetenschappen aan de universiteit van Novi Sad, een Servische stad gelegen aan de Donaurivier. We blikten samen met hen vooruit op hun toekomst.

Doroteja Antic (19)

© Doroteja Antic

‘Mijn droom als klein meisje was om professioneel danser te worden en aansluitend wou ik ook dansles geven. Ik deed negen jaar Latijns-Amerikaanse dans en dat is echt een verrijking in mijn leven geweest. Ondertussen ben ik gestopt met dansen en focus ik mij volledig op mijn studies. Ik koos voor communicatiewetenschappen omdat ik graag bij mensen ben. Ik vind van mezelf dat ik communicatief zeer sterk ben en daarnaast is de campus ook een aangename omgeving. Ik wil misschien nog verder studeren na mijn huidige richting. Het liefst een psychologische richting. Na mijn studies zou ik graag aan de slag gaan in de mediasector. Ik sta redelijk ambitieus in het leven omdat mijn broer een zware vorm van autisme heeft. Daarom wil ik zo hoog mogelijk opgeleid zijn om voor hem te kunnen zorgen. De meeste verzorgingsinstellingen in Servië zijn in erbarmelijke staat. Ik wil ervoor instaan dat mijn broer niets tekortkomt en een aangenaam leven kan leiden. Daarnaast heb ik altijd al de drang gehad om mezelf op zoveel mogelijk vlakken te verbeteren en slimmer te worden.’

“Studeren in het buitenland en een paar vreemde talen leren staan redelijk hoog op mijn bucketlist.”

‘Er zijn zoveel dingen die ik nog wil doen in mijn leven. Ik wil eerst en vooral nog veel reizen want ik ben een echte globetrotter. Studeren in het buitenland en een paar vreemde talen leren staan ook redelijk hoog op mijn bucketlist. Ik hou ook wel van mijn eigen land, maar eigenlijk nog meer van de mensen om me heen . Servië is een zeer mooi land met adembenemende natuurlandschappen, maar er zijn ook negatieve kanten aan. Politiek gaat het de slechte kant op en vervuiling, armoede en werkeloosheid zijn hier nu de standaard geworden. Ik vind het ook jammer dat mensen hier nog zo bekrompen zijn tegenover vooruitgang. Servië is nog veel te conservatief op verschillende vlakken. Het wordt tijd dat de mensen hier wat meer open zijn en open staan voor nieuwe dingen.’

Teodora Marković (19)

© Teodora Marković



‘Vroeger was ik er altijd rotsvast van overtuigd dat ik archeoloog zou worden. Ik was echt gefascineerd door archeologie en ik ging als kind altijd op schattenjacht. Ik ging nooit naar het bos zonder mijn vergrootglas in mijn jaszak en een klein schopje in de hand. Naarmate ik ouder werd neigde ik meer en meer naar journalist of criminoloog. Er zit dus echt wel een onderzoeker in mij. Ik koos dan uiteindelijk toch voor communicatiewetenschappen omdat ik een iets ruimer spectrum wou. Er zit een deeltje journalistiek in, maar ook een deeltje marketing, twee zaken die me echt boeien. Ik ben blij met mijn keuze en ik hoop dat ik mijn diploma behaal. De motivatie vinden voor school is soms moeilijk, zeker in deze tijden. Ik vind mijn motivatie in schoolprojecten waarin ik mijn creatief ei kwijt kan zoals filmprojecten of reportages. Met theorie heb ik meer moeite, ik moet echt zoveel mogelijk praktijk hebben omdat ik anders in een zwart zou vallen. Dat is nog een van de redenen waarom ik voor deze richting koos. Later zou ik graag in de mediasector werken en dan het liefst een creatieve job. Een job waar ik zelf ideeën mag aanbrengen en uitwerken.’

“De motivatie vinden is soms moeilijk, zeker in deze tijden. Ik vind mijn motivatie in schoolprojecten waarin ik mijn creatief ei kwijt kan.”

‘Ik vind het belangrijk om naast het schoolleven ook nog mijn vrije tijd goed in te vullen. Ik zit bij een theatercollectief in mijn thuisstad Kragujevac. Ik help ermee aan verschillende projecten en ik ben ook zelf actrice. Ik speelde al twee keer de voorstelling ‘KIRK’ in het Bitef Theater in Belgrado. Voor mij was dat echt een spannende ervaring, want ik moest acteren voor 200 mensen. Door deze hobby ben ik ook meer en meer in de ban van film. Mijn droom is om er zoveel mogelijk mee bezig te zijn en zo ook mijn skills te verbeteren. Ik zou graag ooit eens zelf een film maken. In het buitenland studeren is voor mij ook een must omdat ik denk dat het echt helpt bij de ontwikkeling van mij als persoon maar ook op professioneel vlak. Ik ben ook van plan om nog een masterdiploma bij te halen, ik weet wel nog niet wat, maar ik heb nog meer dan twee jaar de tijd om een knoop door te hakken.’