Confrontatie met toerisme eist mentale tol in Libanon

Het toerisme binnenin Libanon stijgt, maar er is een keerzijde aan de medaille. De bevolking van Libanon ziet het dagelijks leven helemaal niet meer zitten en roept om hulp. De Libanese zelfmoordlijn staat niet stil.

Sinds de daling van het Libanese pond verkeert Libanon in een economische crisis. Het toerisme in Libanon is de hoogte in geschoten. De daling van het Libanese pond maakt het goedkoper voor westerse landen.

“Het is confronterend om te zien dat er enorm veel toerisme is en dat er mensen genieten van hun vakantie terwijl wij verdrinken,” zegt de Libanese moeder L.C. In Libanon zijn de prijzen voor medicatie, voeding, kledij en onderwijs enorm hoog. “Onze kinderen moeten op 12-jarige leeftijd gaan werken anders komen wij niet rond”. De kinderarbeidscijfers gingen het afgelopen jaar de hoogte in.

“Dit is meer dan een economische crisis”

De gesprekken naar de zelfmoordlijn zijn sinds vorig jaar verdubbeld. Maandelijks wordt de lijn gemiddeld zo’n 1600 keer gebeld. De bevolking ziet het helemaal niet meer zitten. Gezinnen hebben het moeilijk om iedereen van voedsel te voorzien, er is geen voorziening in medicatie en er wordt amper tot niets uitbetaald.

De organisatie Embrace die verantwoordelijk is voor de zelfmoordlijn, heeft een gratis therapeutische voorziening opgericht waarbij de bevolking bij mentale klachten terecht kan komen. De kliniek is nu momenteel vol boekt tot en met oktober.

Door de barre omstandigheden vluchten Libanezen het land uit en laten vaak hun vrienden na. Hierdoor is er een grote golf aan eenzaamheid bij de populatie. “Wij verkeren in een negatieve spiraal waarbij positief denken zeer moeilijk is” zegt de Libanese S.Y.

‘Denk je aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be’