Arno Collaer

Reeks: De vragen van Proust in studentenversie – Charles Gadeyne interviewt Arno Collaer

Schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft Howest Newsroom er een eigenzinnige draai aan. Dertien directe vragen, evenveel openhartige antwoorden. Vandaag: student Sportjournalistiek Arno Collaer (20). Wie is hij in het diepst van zijn gedachten?

Wat is uw passie?

“Dat is zonder enige twijfel sport. Enerzijds sport beoefenen, maar toch vooral sport bekijken. Ik probeer zoveel mogelijk mee te pikken en liefst zo breed mogelijk ook. Voetbal, wielrennen, maar ook de massaevenementen zoals de Olympische Spelen. ‘Hoe meer, hoe liever’ is mijn credo. Ik heb ook 11 jaar lang zelf gevoetbald, maar daar ben ik helaas mee moeten stoppen. Het was niet meer te combineren met mijn studies. Ik ben dan maar gaan lopen, en dat bevalt me wel. Een halve marathon loop ik nu in een uur en drie kwartier. En ik moet toegeven dat ik toch wel trots ben op die tijd.”

Is het leven voor u een cadeau?

“Deze wereld mogen meemaken is sowieso een cadeau voor mij. Ik probeer dan ook alles in perspectief te zien. Als er iets tegenzit zoals een slecht resultaat op school, probeer ik me daar niet zo veel van aan te trekken. Je moet het leven nemen zoals het is en er zoveel mogelijk uit proberen te halen. Ik probeer dan ook elke dag er voor 200% tegenaan te gaan”

Welke kleine alledaagse gebeurtenis kan u blij maken?

“Ik word blij als iemand anders gelukkig is. Het moet allemaal niet zo moeilijk zijn. De grote voorwaarde is dat het spontaan moet komen, niet bewust of geforceerd. Bijvoorbeeld op de speelpleinwerking, als iemand me wil helpen, en daar niets voor in de plaats verwacht, dat maakt me blij. Ook omgekeerd help ik graag mensen, gewoon om hen te zien opfleuren. Oprecht geluk werkt aanstekelijk.”

Hoe definieert u liefde?

“Mensen die elkaar accepteren om wie ze zijn, die door uiterlijke maskers heen kunnen kijken en anderen kunnen liefhebben voor hun ware aard. Ik heb dat nog niet mogen meemaken, of toch niet in twee richtingen. Ik ben dus ook niet op zoek. Ik besef dat ik de ware zal vinden net wanneer ik niet haar naar zoek. De liefde zoekt jou, jij mag de liefde niet zoeken.”

Waar hebt u spijt van?

“Ik probeer geen spijt te hebben. Dat is voor mij een nutteloos gevoel. Van elke fout die je maakt moet je leren en er het beste van maken. Alles is een leermoment en zo probeer ik dat ook aan te pakken. Ik weet nog dat ik mijn theoretisch rijbewijs probeerde te halen zonder ervoor te studeren. Dat is niet gelukt, helaas. Maar kop op en verdergaan is de enige optie. Blijven stilstaan bij fouten uit het verleden heeft geen nut.

Alles is een leermoment en zo probeer ik het het leven ook aan te pakken. Blijven stilstaan bij fouten uit het verleden heeft geen nut.

– Arno Collaer, student Sportjournalistiek Howest

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?

“Dat moet nog voor de zomer geweest zijn. Ik had net via via vernomen dat mijn broer een COVID-test moest ondergaan. Ik had hem twee uur daarvoor nog gesproken maar hij had daar toen niets over verteld. Het virus was tot dan toe een ver-van-mijn-bedshow gebleven, maar toen haalde de realiteit mij in. Ik ben erg geschrokken op dat moment. Hij testte negatief, dat wel. Gelukkig.”

Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Ik heb in mijn jeugd het hele parcours doorlopen: het dopen, de eerste communie, het vormsel, enzovoort. Maar ik heb nog nooit een religieuze ervaring gehad. Echt geloven in al die verhalen uit de Bijbel doe ik ook niet echt. Achter de morele waarden en normen sta ik dan weer voor de volle 100%. Ik probeer me daaraan te houden en merk een wisselwerking tussen mensen. Ik help jou, jij helpt mij, zonder consequenties. In zekere zin is dat ook wel bovennatuurlijk.”

Wat vindt u erotisch?

“Pretentieloos naakt.”

Bent u een goede vriend?

“In grote lijnen ja, maar dat gaat arrogant klinken zeker? Ik merk wel dat vriendschappen veranderen, zeker nu ik mijn studies volg buiten de streek waar ik opgroeide. Ze zwakken af in intensiteit, maar zijn daarom niet minder hecht. Als ik oude vrienden nu tegenkom is die klik zeker nog aanwezig. Ik onderhoud die vriendschappen niet actief maar ik vertrouw op de band die we hebben.”

Biografie

°27 januari 2000 – leuven

Studeerde Handel aan het TSO Tildonk

Voetbalde 11 jaar bij HO Veltem

Speelpleinmedewerker sinds 2015

Lid van de jeugdraad van Herent

Waar bent u de laatste tijd anders over gaan denken?

“Ik ben vooral positiever over mezelf beginnen denken. Vroeger had ik een vrij pessimistisch zelfbeeld. Ik had een te hoge verwachting van mijn eigen prestaties tegenover die van anderen. Ik zou het geen minderwaardigheidscomplex noemen, daarvoor is dat een veel te zwaar woord. Doorheen de jaren heb ik leren relativeren en besef ik dat het ook goed mag zijn zonder superlatieven na te streven. Het is een brok levenservaring die erbij is gekomen.”

U belandt in de gevangenis, wat zou de reden kunnen zijn?

“Volgens mij zijn er niet zoveel redenen op mij op te sluiten. Ik ga hier nu niet mijn strafbare feiten uit de doeken doen, maar stel dat de belastingdienst toen ik 17 was eens had aangeklopt, mochten mijn ouders beginnen vrezen voor hun kindergeld (grappend). De gemeente kneep toen ook wel een oogje dicht wanneer het ging over studentenjobs en dergelijke. Het waren andere tijden. Maar verder dan dat zou ik niet gaan. Ik ben te weinig ‘durver’ daarvoor.”

Wat zou u nog willen doen voor het te laat is?

“Genieten. Dat moet zelfs niets specifiek zijn, of zelfs niets spectaculairs. Genieten zit in kleine dingen en liefst zo dicht mogelijk bij de kerktoren. Een wielerwedstrijd kijken bijvoorbeeld, thuis op de zetel. Ik ben geen ‘wereldreis kinda guy’.”

Welke episode uit uw leven zou een goed filmscenario opleveren?

“Twee jaar geleden stond ik de hele zomer lang in de speelpleinwerking, een leerrijke ervaring. Het zou geen actiefilm worden, eerder een human-interestportret. Ik heb vooral geleerd hoe ik mezelf en anderen kan inschatten. Wanneer ze liegen, of wanneer ze hun emoties niet menen bijvoorbeeld. Die periode zal me altijd bijblijven”