Wie wordt Flandrien(ne)?

Een copieuze lunch met de vakjury zat er dit jaar niet in, een groots verkiezingsgala nog veel minder. De Flandrien en Flandrienne zullen dit jaar digitaler dan ooit verkozen worden. Na een turbulent seizoen, breekt het peloton hun hoofden over de beste Belgische wielrenner in het seizoen 2020. Wie volgt op 27 november Van Aert op? Remco Evenepoel, Yves Lampaert, Jasper Philipsen, Tim Wellens of – torenhoog favoriet – Van Aert zelf?

Wat de Flandrientrofee zo speciaal maakt? Het is de enige prijs die door het peloton zelf gekozen wordt.  De vakjury geeft louter de voorzet. Zij kiezen vijf namen op basis van heel wat onderzoekcriteria. Uit een uniek seizoen, volgt een unieke Flandrien. Dit jaar dan wel zonder gala, maar de prestige en de appreciatie zullen er niet minder op zijn.

DE FLANDRIENS

Wout Van Aert *****

Torenhoog topfavoriet, niemand die dat kan ontkennen. In augustus trotseerde Van Aert opnieuw de stoffige wegen in de Strade Bianche. Na tweemaal op het derde schavotje te staan, vond hij het dit jaar welletjes geweest. In de laatste kilometers maakte hij brandhout van zijn medevluchters en kwam solo aan in een leeg Siena. De gegeerde overwinning in Milaan-San Remo mocht de man uit Lille ook aan zijn palmares toevoegen. In het Critérium du Dauphiné nam hij een overwinning en de groene trui mee naar huis. De Belgische kampioenstrui in het tijdrijden op de weg was andermaal voor Van Aert. Ook zijn Tour de France passage was dit jaar niet onopgemerkt. Naast het berenwerk als knecht, beloonde hij zichzelf met twee ritoverwinningen. Op het WK in Imola moest vrede genomen worden met tweemaal tweede, net als in de Ronde van Vlaanderen.

Remco Evenepoel ****

Evenepoel reed dit jaar vier rondes, respectievelijk de Ronde van San Juan, de Ronde van Algarve, De Ronde van Burgos en de Ronde van Polen. U raadt het nooit, maar in alle vier de rondes was hij eindoverwinnaar. In elke ronde wist hij ook een of meerdere overwinningen te behalen in een van de ritten. Wat een topjaar moest worden, eindigde abrupt tijdens Il Lombardia. De verafschuwde beelden aan de brug kunnen alle koersliefhebbers zich allemaal nog voor de geest halen. Gelukkig stelt Evenepoel het vandaag goed en is hij volop aan het trainen om het beste van zichzelf te kunnen geven in 2021.

Evenepoel toen hij in 2018 wereldkampioen ITT werd in Innsbruck. ©Wikimedia Commons

Jasper Philipsen ***

Philipsen begon zijn seizoen in Australië. In de Santos Tour Down Under behaalde hij net geen overwinning, maar zijn ereplaatsen waren genoeg om het puntenklassement binnen te halen. Ook in de Ronde van Polen weet de man uit Mol enkele ereplaatsen op te strijken, wederom zonder overwinning. Hij schiet een eerste keer raak in de Tour du Limousin, waar hij in de derde etappe als eerste over de meet komt. In de BinckBank Tour doet hij dat kunstje nog eens over. Een overwinning en tweede plaats leveren hem bijgevolg een tweede plaats op in het puntenklassement. Zijn laatste triomf was misschien wel de mooiste. In de Vuelta weet hij de 15de etappe op zijn naam te schrijven.

Yves Lampaert **

Laten we stellen van Lampaert dat hij al betere seizoenen achter de rug heeft. Het wielerseizoen liet dit jaar lang op zich wachten, een overwinning deed dat ook voor Lampaert. Nog voor de coronabreak zat hij er al eens heel dichtbij. In de Omloop Het Nieuwsblad eindigde hij tweede, na Jasper Stuyven. In Milaan-Turijn komt hij diep in de finale ongelukkig ten val en breekt hij zijn sleutelbeen. Lampaert revalideerde best snel en liet zich een dikke maand later optekenen op de startlijst in de Ronde van Slovenië. Na een mooie vierde plaats in het eindklassement van de BinckBank Tour, wist Lampaert zijn seizoen af te sluiten met een stuitende overwinning in de AG Driedaagse Brugge-De Panne.

Tim Wellens *

Ook voor Tim Wellens bood de Vuelta heel wat opportuniteiten. De Truienaar, in bloedvorm, wist zowel in de 5de als de 14de etappe als eerste de finish te bereiken. Zo hielp hij mee aan het Belgische succes in de Ronde van Spanje. Hij had de eer om de ‘bolletjestrui’ te mogen dragen, maar kwam op het einde tekort en moest de trui afstaan aan de Fransman Guillaume Martin.

DE FLANDRIENNES

Lotte Kopecky *****

Kopecky reed in 2020 heel wat podiumplaatsen bij elkaar. De eerste was in Frankrijk in Les Samyn des Dames waar ze derde werd. Na de break wist ze de Belgische titel in de individuele tijdrit op haar naam te schrijven. In de Giro d’Italia voor vrouwen bemachtigde ze in de 5de etappe de tweede plaats, in de 6de etappe werd ze derde en ja, u raadt het al. In de 7de etappe kwam ze als eerste over de witte meet. Naast de tijdrittitel, schrijft Kopecky ook de wegrit op haar palmares. Ze haalde het in een tweestrijd met Jolien D’Hoore. De twee wielrensters waren in 2020 erg aan elkaar gewaagd. Zo moest ze in Gent-Wevelgem dan weer haar meerdere herkennen in D’Hoore. Zowel in de Ronde van Vlaanderen als in de AG Driedaagse Brugge-De Panne pronkte ze boven het cijfer drie.

In Berlijn verooverden Kopecky en D’Hoore samen brons in de ploegkoers. ©Wikimedia Commons

Jolien D’Hoore ****

De gezonde rivaliteit tussen D’Hoore en Kopecky zorgde voor heel wat spannende momenten in de dameskoersen. Het seizoen van de Boels-Dolmansrenster telde aardig wat minder podiumplaatsen, maar in de belangrijkste wedstrijden op Belgische bodem was ze steeds bij de betere. Op het BK wegrit moest ze vrede nemen met een tweede plaats. Een kleine maand later wist ze haar goede vorm om te zetten in een overwinning in Gent-Wevelgem.  

Shari Bossuyt ***

Aanstormend talent in de hoogste wielerrangen onder de dames. In de individuele tijdrit op de Belgische kampioenschappen wist Bossuyt meteen een mooie zesde plaats te bemachtigen. Vier dagen later stond ze aan de start van het Europees kampioenschap U23 voor de individuele tijdrit. Hier deed ze een plaatstje beter. Ook in de wegrit reed de renster van NXTG Racing naar een bevestigende zevende plaats. Haar beste resultaat is de derde plaats in de wegrit op het Belgisch kampioenschap. Daar moest ze enkele de gevestigde waarden van de sport, Kopecky en D’Hoore, voor zich uit laten.

Sanne Cant **

Een jaar zonder overwinningen voor Sanne Cant. Op de weg was haar beste resultaat de 30ste plaats op het BK op de weg. We kennen haar natuurlijk het best van in het veldrijden, maar ook daar is het voorlopig nog niet veel soeps. Op het EK veldrijden voor elite vrouwen vond ze haar vorm ietwat terug en tekende ze in op de zevende stek. Drie dagen geleden reed ze naar een vijfde plaats in de Aardbeiencross in Merksplas. Naar eigen zeggen is ze daar best tevreden mee. “Het verschil met de Nederlandse dames is al niet meer zo groot als vroeger, ik hoop dat ik elke week nog een beetje beter word”, klinkt het na de finish. “Een vijfde plek is goed, het is een plekje beter dan in Niel.” (Wielerkrant.be)

Jesse Vandenbulcke pronkt met haar Belgische trui in 2019. ©Wikimedia Commons

Jesse Vandenbulcke *

Vorig jaar verraste Vandenbulcke vriend en vijand door de Belgische titel op de weg voor haar rekening te nemen. Dat kunstje kon ze dit jaar niet overdoen, maar eindigde nog steeds in de top tien op plaats zeven. Dat was meteen haar beste resultaat dit jaar. Op het BK tijdrijden werd ze negende, op het EK op de weg 30ste.

Wie wordt volgens jouw Flandrien(ne)? Laat het hieronder weten!