Van Aert en van der Poel in het heetst van de strijd ©Wikimedia Commons

De rentree van Wout van Aert in het veld

Dit weekend is het eindelijk zover. Wout van Aert maakt zijn herintrede in het veld. Zaterdag zal hij de Urban Cross in Kortrijk rijden om dan een dag later ook aan de start te staan in het Tsjechische Tabor. De crossliefhebber kijkt er al vast naar uit.

Wegcampagne

De wegcampagne van Wout van Aert was ronduit fenomenaal dit seizoen. In dit toch wat vreemde wielerjaar was hij samen met ploegmaat Primoz Roglic misschien wel de beste renner van het seizoen. Van Aert won met Milaan Sanremo zijn eerste monument door in een titanenstrijd de toekomstige wereldkampioen Julian Alaphillipe te kloppen in een millimetersprint. Hij won ook zijn geliefkoosde Strade Bianche door weg te rijden op de laatste grindstrook en solo aan te komen. Van Aert stond al twee keer eerder op het podium van de Italiaanse klassieker, maar mocht nu plaats nemen op het hoogste schavotje.

Ook in De Tour de France gooide Van Aert grote ogen door naast twee ritzeges ook buitengewoon goed te klimmen. Hij zorgde ervoor dat Egan Bernal nota bene de Tour de France winnaar van het jaar voordien, moest lossen bergop. Ook in de Dauphiné won Van Aert. Hij maakte het zegebaar in de openingsetappe en mocht zo de gele leiderstrui dragen. Op het Wereldkampioenschap in Imola maakte Van Aert wederom indruk. Hij werd zowel in de tijdrit als in de wegrit tweede.

Iedereen vreesde voor een terugval in de afsluitende klassiekers, maar niets was minder waar. Hij reed een sterke Gent-Wevelgem, maar door een tactisch steekspel met Mathieu van der Poel, won de sterke Deen Mads Pedersen. In de Ronde Vlaanderen wou Van Aert nog eens tonen wie de beste man van het seizoen was, maar hij verloor in de sprint tegen eeuwige rivaal Mathieu van der Poel.

Terug in het veld

Van Aert zijn grote passie blijft het veldrijden. Hij won al drie Belgische titels, maar hij won ook al evenveel wereldtitels. Europees kampioen werd Van Aert nog nooit. Samen met Mathieu van der Poel domineert hij al jaren het veldrijden. De twee bekampen elkaar al sinds de jeugd en trokken dit door bij de elite. Ook op de weg zijn ze sterk. Op Van der Poel is het nog wachten. Hij maakt zijn intrede in het veld op 12 december in Antwerpen. Ze zullen vier keer de degens kruisen. Op 23 december voor het eerste in Herentals. Daarna volgen nog Hamme en Baal en als absolute hoogtepunt het wereldkampioenschap in Oostende op 31 januari.

De vraag die iedereen zich stelt: hoe is het met de vormcurve van Van Aert gesteld? Na een lang seizoen op de weg, waar hij tot het einde meedeed voor de knikkers, komt hij alweer vroeg het veld induiken. Van Aert kenende zal hij meteen de finale kleuren, maar winnen zou erg straf zijn. De concurrentie is alvast gewaarschuwd.

Europees kampioen Eli Iserbyt, Belgisch kampioen Laurens Sweeck, Toon Aerts en Michael Vanthourenhout wonnen dit seizoen al alle vier én zijn klaar om Van Aert het vuur aan de schenen te leggen.

Lange revalidatie

Wat Van Aert dit seizoen op de weg gepresteerd heeft, durfde niemand te voorspellen na zijn horrorcrash in de Ronde van Frankrijk vorig jaar. In de tijdrit naar Pau kwam de renner van Jumbo-Visma in aanvaring met de hekken en liep hij een grote vleeswonde op. Daarna volgde een ellenlange revalidatie bij kinesist Lieven Maesschalk. Er werd even gevreesd voor de verdere wielercarrière van Wout van Aert, maar hij kwam sterker terug dan ooit.

Zes maanden na zijn gruwelijke crash in de Tour reed Van Aert zijn eerst veldrit in Loenhout, waar hij meteen vijfde werd. De kers op de taart van zijn comeback heeft hij in zijn Lille gezet. Hij is daar opgegroeid en won er na een solo. Halfweg koers liet hij de anderen achter zich en won hij zijn eerste cross na de horrorcrash.

De drievoudige wereldkampioen in het veld toonde alvast op de weg zijn progressie. We zijn benieuwd of hij datzelfde niveau kan etaleren in de cross en mooie duels kan uitvoeren met Van der Poel en de andere Belgische toppers. Eerste afspraak nu zaterdag in Kortrijk.