Pride is nog steeds een cruciaal evenement om de zichtbaarheid van de LGBTQIA+- beweging te vergroten. © Pixabay

Gelijke rechten, IDAHOT en Black Lives Matter

De Gentse Marijke Dermul maakte samen met journalist Filip Tielens de documentaire Pride is Protest. Een verhaal over de geschiedenis van de LGBTQ+-beweging. De strijd van toen heeft verandering teweeggebracht. Maar, het kan nog beter. De documentaire zet aan om te blijven bewegen en nooit stil te staan.

New York, juni 2019. Het is pride month, een maand waar de LGBTQ+-gemeenschap zichzelf in de kijker plaatst. Het acroniem LGBTQ+ of LGBTQIA, staat voor: lesbian, gay, bisexual, transgender, queer, intersex en asexual. Het plusteken staat voor alle andere identiteiten binnen de gemeenschap, bijvoorbeeld: panseksualiteit of non-binair. Pride month vindt plaats in juni om de Stonewall-rellen te herdenken, die plaatsvonden op 28 juni 1969 in The Stonewall Inn, een café in Greenwich, New York. Dermul en Tielens trokken vorig jaar naar New York om de sfeer op te snuiven en een gesprek aan te gaan met locals over hoe zij de rellen herdenken.

Gay power

De rellen zorgden niet alleen voor rechten voor de blanken in de holebigemeenschap, maar ook voor de vele mensen van kleur die tot de gemeenschap behoren. Het Stonewall-café was een van de enige plaatsen waar iedereen welkom was in de jaren ’50 en ’60 ongeacht geaardheid, geslacht of huidskleur. De politie viel er geregeld binnen, maar op 28 juni 1969 escaleerde de situatie. De politie viel binnen in het café en beval iedereen om naar buiten te gaan. De agenten stelden vragen over de identiteit van de cafégangers en gebruikten geweld. De menigte gooide stenen en bierflesjes naar de agenten, die zich noodgedwongen terugtrokken in het café. De politie sloeg verschillende mensen in elkaar en trad gewelddadig op. Toeschouwers en bezoekers begonnen Gay Power! te scanderen. Een getuige van de protesten gaf aan dat hij zich nog nooit zo verbonden voelde met de andere opstandelingen. Hij had niet meer het gevoel dat de politie hen had klemgezet, nu was het omgekeerd.

Iedereen voor iedereen

Politiegeweld is de dag van vandaag nog altijd een groot probleem wereldwijd. Enkele dagen geleden overleed George Floyd, een onschuldige zwarte man uit Minneapolis, Minnesota, toen een agent minutenlang zijn knie in de nek van Floyd drukte. Hij gaf aan niet te kunnen ademen en overal pijn te hebben, maar de politie had geen gehoor. Dit leidt tot wereldwijd protest op sociale media. Gebruikers op Twitter halen de rellen aan als argument waarom protesteren de dag van vandaag nog steeds nodig is. Door de rellen in het café in New York heeft de LGBTQ+-gemeenschap meer vrijheid en rechten gekregen. Stemmen op sociale media klinken alsmaar luider. Er zijn petities om te tekenen, goede doelen om te steunen, boodschappen om te delen. Iedereen slaat de handen in elkaar: alle kleintjes vormen uiteindelijk een groot geheel.

Het doel van Dermul en Tielens is om deze geschiedenis bloot te leggen en aan te tonen dat er nog werk aan de winkel is. Er is gestreden, maar we moeten blijven doorgaan. Niet alleen voor vrouwen, niet alleen voor de LGBTQ+-gemeenschap, maar ook voor mensen met een andere huidskleur, omdat het voor al deze minderheidsgroepen nog steeds niet veilig is. Pride is protest en daar moeten we mee doorgaan.

De documentaire is te zien op Canvas, ter ere van IDAHOT (Internationale Dag tegen Homofobie, Bifobie en Transfobie).