Normaal oefent ze haar pirouettes op het ijs van de IJsbaan Kristallijn in Gent. Door het coronavirus is ze genoodzaakt thuis te trainen. © Charlotte Vandersarren

“Het kunstschaatsen ziet enorm af van de coronacrisis”

Charlotte Vandersarren (20) doet aan kunstschaatsen bij het nationaal team van België. Ze beoefent haar sport in de Kristallijn van Gent, die er tijdens de coronacrisis verlaten bij ligt. We namen contact op met Vandersarren en vroegen haar wat de gevolgen zijn van de coronacrisis voor haar sport.

Hoe gaat het met u in deze bijzondere tijden?

Vandersarren: “Redelijk goed. Ik geniet ervan om thuis te zijn bij mijn familie. Soms mis ik wel mijn vrienden van school en mijn studentenjob. Bovendien heb ik veel schoolwerk, en dat weegt soms wel door.”

Kunstschaatsen is geen alledaagse sport, hoe bent u in die sport terechtgekomen?

Vandersarren: “Op jonge leeftijd begon ik met turnen en dansen. Van mijn ouders kreeg ik ook rolschaatsen, waar ik kunstjes mee deed. Op een gegeven moment zag ik het tv-programma ‘Sterren Op Het IJs’ en ik kreeg de smaak te pakken. Ik ging met mijn ouders voor het eerst gaan schaatsen op een kerstmarkt. Een maand later schreef ik me in bij Karelia, een schaatsclub in Gullegem.”

Ziet het kunstschaatsen af van de coronacrisis?

Vandersarren: “Het schaatsen ziet enorm af van de coronacrisis. Veel ijsbanen hebben het ijs moeten smelten, omdat ze anders te veel verlies lijden zonder publiek en clubs. Ik vrees ervoor dat er veel schaatsers zullen stoppen als ze voor een lange tijd niet meer kunnen oefenen. Er is ook nog geen duidelijkheid over de toekomst van sommige ijsbanen.”

Is het nog mogelijk om te trainen?

Vandersarren: “Alle clubs proberen zo veel mogelijk via Zoom fitnesslessen te geven. Het is natuurlijk niet hetzelfde als op het ijs voortbewegen. Daarom hebben veel schaatsers, zoals mezelf, wieltjes aangekocht om onder de schaatsen te plaatsen. Op die manier kunnen we op asfalt glijden en eventueel sprongen en pirouetten oefenen. Een beetje vergelijkbaar met rolschaatsen.”

In het kunstschaatsen betalen de schaatsers hun trainer, hoe zit dat nu?

Vandersarren: “Ikzelf ben ook trainer in de club van Kortrijk en verlies zoals vele anderen mijn vaste studentenloon. Ik vind het niet nodig om trainers nog te betalen, als ze geen les meer kunnen geven. De Zoomlessen daarentegen mogen wel een kleine bijdrage opleveren door de inspanningen die de trainers leveren. Maar dan niet de volle pot, omdat zij niet op een gepaste manier kunnen lesgeven.”

Onzeker toekomstperspectief

Hoe ziet u de toekomst van het kunstschaatsen in?

Vandersarren: “Ik vrees ervoor dat veel jongeren zullen stoppen, omdat er geen duidelijkheid en doelen meer zijn. Ook denk ik dat veel ijsbanen financieel zullen afzien, want een ijsbaan onderhouden is een hele investering. De Internationale Schaatsbond heeft alleszins laten weten dat het wereldkampioenschap nog zeker zal plaatsvinden op een latere datum. Dit is natuurlijk niet gunstig voor de schaatsers, omdat hun seizoensplanning helemaal in de war is.”

“Ik heb al veel topschaatsers horen zeggen dat ze even een pauze inlassen, omdat ze geen doelen en motivatie meer hebben door de crisis. Enkele schaatsers zie ik dan weer super gemotiveerd elke dag trainen via zoomsessies en hun Instagram Stories. Zij proberen zo veel mogelijk sprongen op de grond te oefenen en gebruiken tools om pirouetten op te kunnen draaien.”

Hoe hard mist u het om op het ijs te schaatsen?

Vandersarren: “Ik mis het kunstschaatsen enorm! Daarom heb ik wieltjes aangekocht om zo te kunnen ‘schaatsen’ en een paar trucjes te oefenen op asfalt. Bovendien verzwakken mijn spieren, ook al blijf ik intensief genoeg sporten. De motivatie blijft ook dalen.”

Om het interview met een positieve noot te eindigen: wat is het hoogtepunt van uw carrière?

Vandersarren: “Als jongste Belgische kunstschaatser ooit nam ik deel aan het Europees kampioenschap. Ik was heel trots en heb veel ervaring opgedaan. Achteraf ben ik heel trots dat ik tweemaal op het Europees kampioenschap mocht schaatsen.”