Kobe Van Reppelen host zijn shows vanuit zijn woonkamer. © Instagram Kobe Van Reppelen

De Kobe Show brengt eindelijk diepgang

“Ik voel me een journalist, maar kom uit een marketingrichting”, vertelt Kobe Van Reppelen in 2015 bij Radio Roels, de podcast van Radio 1-nieuwslezer Lode Roels. Met ‘De Kapitein Kobe Show’ begon de Limburgse Kobe Van Reppelen zes jaar geleden met een podcast gebaseerd op long-formgesprekken.

Geen flashy jingles in een strak format met gesprekken van twee minuten, maar een diepgaand gesprek van minstens een uur. Op een vrijblijvend vragenrondje van zijn luisteraars of social media-volgers na, voorziet De Kobe Show maar één vaste rubriek: de omschrijving van de gast en zijn functie. Een leek kan een aflevering aanvatten en aan het einde alles begrijpen.

Van Reppelen omschrijft zijn gasten bewust niet als ‘succesvol’, maar heeft het liever over ‘personen die meer bereiken dan de gemiddelde mens’. Hij nodigt ze uit vanwege zijn brede interesseveld. Het thema hoeft niet altijd brandend actueel te zijn, maar hij mikt wel op een actuele profielschets. Dat gaat vanuit een comfortabele omgeving, dus neemt Van Reppelen zijn podcast enkel nog op vanuit zijn woonkamer in Antwerpen.

Van Reppelen wil weten wat zijn gasten vormt, hoe ze handelen, hoe ze naar hun doelen toewerken en hoe zij denken over diverse gevoelige topics. Een gesprek met Roland Duchâtelet, een van Belgiës succesvolste zakenmannen, is zijn allereerste uitgave. In meer dan honderd interviews hostte hij politici van diverse strekkingen, comedians, tv- en radiopresentatoren, sportcommentatoren, fotografen, kleine(re) zelfstandigen, marketeers, architecten, bitcoinexperts of bloggers. Hij gaat geen onderwerp uit de weg, wat getuigt van een generalistische kennis en minutieuze voorbereiding.

Via open vragen krijgen gasten ruim de tijd om uitgebreid te antwoorden. Los van een reeks vooropgestelde vragen, zoals in de meeste praatprogramma’s, geeft Van Reppelen zichzelf ook de ruimte om dieper te graven. Zo spreekt hij met Peter Vandenbempt haast tien minuten over de ontwikkeling van zijn stem, waar menig student Journalistiek met een klinkend accent vol fascinatie naar zal luisteren.

“Een experiment in slow media”, zoals het Instagrambijschrift vertelt, is geslaagd. Wie Kristof Calvo, Dries Van Langenhove of Ruben Van Gucht op een lager pitje kan zetten en hen zichzelf laat blootgeven, is puik bezig. “Ik zie dat je lacht als ik vraag of je jezelf succesvol vindt.” Zo dwingt Van Reppelen de gast om zijn emoties, die de luisteraar niet kan zien, te vertalen. Naast die persoonlijke verhalen daagt hij zijn gasten uit door ook kritisch te zijn. Als hij Dries Van Langenhove naar de Vlaamse identiteit vraagt, wil hij echt een concreet antwoord en geen bewering dat we ‘gewoon anders zijn dan de Walen’.

“Er is nood, of een gebrek, aan kwalitatieve, diepgaande gesprekken, waar gasten eens ongestoord, ongestraft en ongegeneerd hun verhaal kunnen doen. Als ik moet wachten op een radio- of televisieshow, met de occasionele uitzondering, zal het lang duren. Dus doe ik het zelf.” De Kobe Show heeft een duidelijk doel voor ogen. Welke DPG Media- of VRT-productie biedt gasten nog een platform om zowel hun verhaal te doen als kritisch bevraagd te worden?

De Kobe Show leeft op Spotify en YouTube, maar met een paar honderd luisteraars per aflevering scheert hij nog geen hoge toppen. De doorsnee Vlaming zal hem niet kennen, maar de geïnteresseerde medemens zal de gesprekken geconcentreerd beluisteren. Van Reppelen kan zich iets meer vermarkten en naamsbekendheid creëren bij dat publiek, maar mist de show iets? Neen, eigenlijk niet. Misschien dat meer mensen tijdens de lockdown hun weg vinden naar Vlaanderens meest diverse interviewreeks. Zelf vindt hij aflevering 109 met scenarist en ex-journalist Ward Hulselmans veruit de beste.