Weesgegroetjes, Hitlergroetjes

Disclaimer: de auteur schreef deze column in december.

Die Duitse autocraat die in 1933 benoemd werd als rijkskanselier, hoe heette die ook alweer? Je zou hem bijna gaan vergeten. Had hij nu maar een symbool waaraan we hem periodiek nog eens onder ons konden meemaken, of een bekende leuze. Iets simpels en alledaags zoals een licht getilde, uitgestoken arm of een clichématige slagzin in de trant van “zege de overwinning!” Nu ja, zowel België als Nederland werden de voorbije weken nogal opgeschrokken door dergelijke lichtzinnige feitjes.

Eerst hadden we de vermeende Hitlergroet tijdens KV Mechelen – Charleroi. Gezellig ging het daar sowieso niet aan toe; de racistische uitlatingen aan het adres van de Malagassische Charleroi-speler Marco Ilaimaharitra waren vast en zeker wel aanwezig. Of de – overigens scherp opgemerkte – armbeweging daadwerkelijk moest verwijzen naar de krampachtige positie van Hitlers rechterarm, is dan weer niet helemaal duidelijk. Wat volgde was de Hitlergroet van een FC Den Bosch-supporter tijdens een wedstrijd in de Nederlandse tweede voetbalklasse. Hetzelfde verhaal hier: weinig bewijs en onderdeel van – niet te verdoezelen – racistische spreekoren. Dolfie werd ook nog een derde keer gegroet. Driemaal is scheepsrecht? Het blijkt van wel, want de kramparm op het Fort van Breendonk in Antwerpen – dat ooit in een ver verleden diende als concentratiekamp – was wel weer met alle bijbedoelingen de wereld ingestuurd; enkele leden van de extreemrechtse actiegroep Right Wing Resistance groetten hun gegane leider onder het toeziend oog van de Nazi-adelaar. Het feit zelf dateert van augustus, maar het parket opent nu een onderzoek na een klacht bij de politie, drie luttele maanden later – dan valt het allemaal netjes samen, reken daar de opnieuw opkomende zwartepietbeweging nog eens bij.

“Er moet iets gebeuren tegen al die ranzigheid”, zegt Annelore Goeman van s.pa. in reactie op dat laatste voorval. Moet er iets gebeuren? We lijken de controversie maar al te graag te verwelkomen, en maken ons klaar voor een zoveelste uitzichtloze discussie. Hebben we baat bij die onophoudelijke uitvergroting? Laat ze maar eens doen, denk ik dan. Wie maalt er nog om? Misschien zijn de weldenkers en de klokkenluiders ook wel eens in fout, zich telkens schuldigmakend aan de voortdurende polarisering. Uiteraard mag het niet, en is het allesbehalve gewenst. Maar handel dat in stilte af en veroordeel vervolgens gepast. Niemand is vragende partij voor een zoveelste opruiing in de media met de Oostenrijkse Duitser opnieuw op de voorgrond, want waar brengt dat ons? Als je wil dat je hond stopt met bedelen, negeer je hem toch ook? Laten we die tactiek ook in deze casus eens toepassen. Dan kan het beschaafde volk op termijn eens met de overwinning gaan lopen. Sieg Heil?