“Klassieke bemiddelingen helpen enkel voor koppels die dat toelaten.”

Een onderzoek van Inge Pasteels, onderzoekster bij Hogeschool PXL in Hasselt, wijst uit dat klassieke bemiddelingen enkel werken bij koppels die dat toelaten. De onderzoekster vindt bovendien dat er bijkomende alternatieven nodig zijn voor situaties waar die klassieke bemiddeling niet toegepast kan worden.

Uit onderzoek van Inge Pasteels blijkt dat 55 procent van de 1.600 mannen en 1.800 vrouwen die tussen 1996 en 2009 uit elkaar gingen, heftige conflicten meemaakte tijdens de scheiding. Meer dan de helft van hen kon die conflicten na enkele jaren oplossing, 13 procent raakte in een vechtscheiding verwikkeld. Bij hen hielp de klassieke bemiddeling, waarbij een bemiddelaar met de twee partijen aan tafels zit, niet. “Een klassieke bemiddeling werkt zeer goed bij koppels waar bemiddeling mogelijk is. Voor een klein deel van de koppels werkt het echter escalerend. Hiervoor zijn bijkomende interventies nodig, zoals bijvoorbeeld ‘op maat gemaakte interventies’ – die voldoen aan een bepaald profiel”, aldus Pasteels.

Bereidheid van beide partijen

Volgens de PXL-onderzoekster zijn er belangrijke factoren die het klassieke bemiddelingsproces bemoeilijken. “Wanneer een rechter een bemiddeling oplegt, moeten beide partijen bereidheid tonen, want wanneer de ene persoon niet wil meewerken, kan het proces niet doorgaan. Daarom zijn die persoonlijk aangepaste interventies nodig, iets waarvoor wij pleiten.”

Naast die interventies kan ook de bemiddeling met een ouder een tijdelijke oplossing bieden. Dat maakt interventie mogelijk voor de partij die dat wel wil. “Als er kinderen zijn, kan bovendien op die manier het kind centraal worden gesteld waardoor de ouderidentiteit in het gesprek belangrijker wordt dan de partneridentiteit.”

De rol van kinderen, familie en vrienden

“Kinderen zijn wel degelijk het slachtoffer van een echtscheiding, maar zijn eigenlijk ook meer dan dat. Ze zijn naast het slachtoffer soms ook een actor in het verhaal. Door het feit dat ze de pijn bij ouders zien, gaan ze onbewust de persoon die pijn lijdt, gelijk geven. Dat kan op zijn beurt voor conflicten zorgen”, zegt Pasteels.

Ook familie en vrienden moeten ervoor zorgen dat ze geen actor worden in het conflict. Help het koppel door de ouderidentiteit naar boven te halen, niet de partneridentiteit. Uitspraken als “je gaat je toch niet laten doen”, helpen het stel niet vooruit. Thibaut Demeyere, relatietherapeut en echtscheidingsbemiddelaar, volgt deze visie. “Advies van familie of vrienden is vaak gekleurd door eigen ervaringen of die van anderen. Daarom is het beter dat zij positief advies geven en het koppel adviseren om ten rade te gaan bij een deskundige.”