PLAY laat Kortrijkzanen de stad opnieuw ontdekken

Wie geregeld in Kortrijk passeert, heeft ongetwijfeld opgemerkt dat over de hele stad kunstwerken tentoongesteld staan. Ze maken deel uit van PLAY, een stadsfestival voor actuele kunst in de publieke ruimtes van de stad. Tegelijk is het een mooie kans om het vernieuwde Kortrijk te ontdekken. Ook wij gingen kijken.

Al spelend de stad verkennen, dat was het doel van het stadsfestival. Niet enkel voor toeristen, ook Kortrijkzanen werden gegarandeerd verrast op deze tocht volgens PLAY-medewerker Jatse Behaeghe. “Het festival heeft een duidelijke link met de stadsmarketing van Kortrijk, die op een andere manier de stad wilden belichten. We willen de Kortrijkzaan ook aanzetten om naar buiten te gaan en samen te komen in hun stad, onder het motto: de stad is van jullie, speel ermee.” Onder een stralende zon besloten we aan het station een bluebike te huren, en zelf al spelenderwijs het parcours af te stappen.

Reliëfvoetbal

De tocht begint op het conservatoriumplein aan het gerenoveerde conservatorium TRACK. Het eerste kunstwerk, Sing Sing, ontworpen door Kortrijkzaan Frederik van Simaey, staat er dus heel toepasselijk. Play is ook een interactieve kunsttentoonstelling dus bezoekers kunnen naar lieve lust muziek maken met Sing Sing. Wie zijn muzikaal talent voelt opborrelen kan TRACK onmiddellijk binnenstappen om een muzikale carrière op de rails te zetten. Niet alleen muzikanten kunnen terecht in TRACK, waar ook wekelijks concerten georganiseerd worden, of je kan er natuurlijk gewoon iets gaan eten in het gezellige restaurant.

Na die smakelijke lunch kan je de route verderzetten. Die brengt je naar Kortrijk Weide. Daar wordt pas echt duidelijk dat het stadsbestuur grote plannen heeft met het vernieuwen van de Guldensporenstad. Het vroegere Westkwartier, waar het treinstation ‘Kortrijk-Weide’ zich bevond, bruist nu van de activiteit. De oude gebouwen van de vroegere textielblekerij zijn gerenoveerd tot het gloednieuwe competentiegebouw Hangar K. De organisatie van Hangar K omschrijft het gebouw als een uniek ecosysteem dat lokaal ondernemerschap in de hele regio bevordert. Kort samengevat is het een speeltuin voor startende ondernemers, voornamelijk uit de technologiesector.

“We willen de Kortrijkzaan ook aanzetten om naar buiten te gaan en samen te komen in hun stad.”

Maar Kortrijk Weide is meer dan dat. De site kreeg ook nog een urban sports park, een evenementenhal en een zwembad. Dankzij PLAY kan je er nu ook terecht voor een potje voetbal, op het veld van de Costa Ricaanse kunstenares Priscilla Monge, die een leuk extraatje toevoegde aan het spelletje. Haar werk is toonaangevend geweest voor de ontwikkeling van het conceptualisme in Zuid-Amerika. Het veld is een soort weerspiegeling van het reliëf van het continent. Door de heuvels op het terrein moet je nu niet alleen met je tegenstander rekening houden, maar ook met de obstakels op weg naar doel.

Culturele stadscentrum

Het buda-eiland, het culturele centrum van Kortrijk. Vanop de Modified Social Benches NY kan je zalig genieten van de verlaagde Leieboorden.

Als we de route verderzetten, passeren we uiteraard ook meermaals de Leie, die ook een dominante rol speelt in deze tour. Het is echt een aanrader om deze tocht met de fiets te verkennen. Kortrijk zette de laatste jaren sterk in op fietsverkeer en dat is er aan te zien. Je leert Kortrijk op een andere manier kennen en passeert op plaatsen waar vierwielers ten strengste verboden zijn. Langs het fietspad van de Leie komen we uiteindelijk aan op het Buda-Eiland, de publiekstrekker van Kortrijk. De rivier omarmt als het ware het stadsdeel, wat voor een uniek gevoel zorgt bij de bezoekers. Het Buda-eiland is ook gekend als het artistieke deel van Kortrijk, de ideale locatie als het ware voor deze ontdekkingstocht.

Ook de verlaagde Leieboorden spelen een hoofdrol in de populariteit van het Buda-eiland. Wie hier in de zomer passeert, waant zich een klein beetje aan het strand. Tientallen zonnekloppers genieten hier van het gezellige plaatsje langs de Leie met zicht op de Broeltorens, het symbool van de stad. Dankzij de verlaging van de Leieboorden is het er nu nog gezelliger vertoeven. De kaaimuren werden verlaagd waardoor het plein nu maar een halve meter boven het waterniveau ligt. Op datzelfde plein kan je nu ook enkele PLAY-attracties bewonderen. Een ideale plaats om dat te doen is vanop een van de attracties zelf. De Modified Social Benches NY van de Deen Jeppe Hein zijn gebaseerd op gewone tuinbanken, maar in een iets andere vorm. Door die aanpassingen wil Hein de interactie stimuleren tussen de mensen die er even uitrusten. Moeilijk om ze te vinden zijn ze niet, de fluo-oranje kleur domineert momenteel het plein. Voorts kan je ook nog uit de Broeltorens springen, een idee van de Italiaan Pietro Golia. Wie die sprong in de diepte niet aandurft kan zichzelf even verder laten opsluiten in de gevangeniscel van Leo Copers, aan de rand van de Verzetskaai. Het moet herinneren aan de schandpalen van in de middeleeuwen, een publieke schuldbekentenis van de zondaars. In het decor van de Broeltorens is er slechts een kleine inspanning nodig om je echt in die middeleeuwen te wanen.

Succesverhaal

Nog meer van die middeleeuwse verwijzingen kom je tegen op de route als je via het stadcentrum naar het Begijnenhof wandelt, waar je ook kan kennismaken met het historische deel van Kortrijk. Het park laat je helemaal tot rust komen, hoewel je vlakbij het levendige stadscentrum bent. Maar ook daar staat de vernieuwing niet stil. De Groeningeabdij in het Begijnhofpark stamt uit de dertiende eeuw en behoorde tot 1978 toe aan de Arme Klaren. Ondertussen is het een belevingscentrum geworden onder de naam Kortrijk 1302. Daar kan je de historische Guldensporenslag herbeleven. 1302 Kortrijk, dat het gebouw deelt met de dienst toerisme, is ook een van de indoor PLAY-locaties. Maar liefst elf kunstwerken vinden we terug in het museum. In het historische gedeelte van het gebouw kom je onder andere terecht in het decor van Antwerpenaar Guillaume Bijl. Hier is het spel toegespitst op de volwassenen, met blackjack- en roulettetafels gesitueerd in een casinolounge. De tentoonstelling wordt er ook hartelijk ontvangen. De dienst toerisme juicht het initiatief toe. “Het is zeker een leuke manier om kunst dichter bij de mensen te brengen. De bedoeling om de stad al spelend te verkennen werkt volgens mij echt. We zien hier geregeld gezinnen over de vloer komen om een kijkje te nemen. Voorlopig mag je wel spreken van een succes.”

Dankzij Piero Golia kon je je wagen aan een sprong uit de Broeltorens in het (niet zo) diepe.

Dat succes is niet enkel positief voor PLAY en zijn bezoekers, de plaatsen waar de kunstwerken tentoongesteld staan profiteren ook mee. “Sinds de tentoonstelling begonnen is zien we wel een kleine stijging in het bezoekersaantal. Wat me opvalt is dat we hier mensen zien die speciaal voor PLAY afgezakt zijn vanuit Limburg of Antwerpen. Zij koppelen vaak de route van PLAY aan een dagje Kortrijk. Terwijl ze hier dan toch zijn combineren ze de tentoonstelling met een bezoek aan het museum. Zo pikken wij ook ons graantje mee.” Dat kan Behaeghe alleen maar beamen. “Van de Kortrijkse horeca vernam ik ook zeer positieve reacties. Sinds PLAY deze zomer neerstreek zagen zij ook hun omzet stijgen. Dat kwam natuurlijk ook door het mooie weer, maar we hoorden toch wel dat er veel mensen waren die specifiek voor het stadsfestival kwamen.”

Het opzet van PLAY past perfect in het idee om de stadsomgeving opnieuw te (her)ontdekken. Dat maakt het ook meer dan gewoon een kunsttentoonstelling. Het is een interactie met de stad, die je op speelse manier laat zien wat het in zijn mars heeft.